زير گفت :
(
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ
قَوْلُهُ - 204 / بقره ) (
وَ لا تُعْجِبْكَ
أَمْوالُهُمْ - 55 / توبه ) (
وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ
كَثْرَتُكُمْ - 25 / توبه ) (
أَعْجَبَ
الْكُفَّارَ نَباتُهُ - 20 / حديد ) و آيه :
(
بَلْ عَجِبْتَ
وَ يَسْخَرُونَ - 12 / صافّات ) يعنى از انكارشان در بارهء بعث و قيامت متعجّب شدى براى اينكه شناخت و معرفت تو در بارهء قيامت بشدّت با تحقيق همراه است و برايت محقّق است و چون آنها جاهلند استهزاء مىكنند .
گفته شده - عَجِبْتَ من إنكارهم الوحي : از اينكه وحى را انكار مىكنند به شگفت آمدهاى و بعضى ( بَلْ عَجِبْتُ - 12 / صافّات ) با ضمّه حرف ( ت ) خواندهاند كه اين چنين نيست زيرا در آن صورت و در حقيقت تعجّب و شگفت زندگى به نفس خودش نيست بلكه معنايش اين است كه او از آنچه در حضورش گفته مىشود مىگويد - عجبت - يا اينكه - عجبت - در معنى انكرت - به طور استعاره به كار رفته است يعنى گفتار آنها را انكار مىكنم .
مثل آيات : (
أَ تَعْجَبِينَ
مِنْ أَمْرِ اللَّهِ - 73 / هود ) (
إِنَّ هذا لَشَيْءٌ عُجابٌ
- 5 / ص ) مُعْجِب : در بارهء كسى است كه خودش را پسنديده است .
العَجْب من كلّ دابّة : قسمت زيرين انتهاى دم چهارپايان .
عجز
: عَجُزُ الإنسان : پشت انسان ، كه پشت هر چيزى غير انسان هم به آن تشبيه شده است ، در آيه گفت : (
كَأَنَّهُمْ أَعْجازُ
نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ - 20 / قمر ) ( گويى كه تنهء نخلهائى هستند