حكم مىنمايد .
آيه : (
قالَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنا هؤُلاءِ الَّذِينَ أَغْوَيْنا
- 63 / قصص ) ( كسانى كه عذاب و سخن حقّ عليه آنها باشد گويند پروردگارا آنها هستند كه ما را گمراه كردند ) .
در آيه اخير عبارت (
أَغْوَيْناهُمْ كَما غَوَيْنا
- 63 / قصص ) يعنى به جهالت و گمراهى افكنديمشان همانگونه كه گمراهمان كردند و ما به پيشگاه تو از آنها اعلام برائت و بيزارى مىنمائيم ، ما نهايت كارى را كه انجام داديم و در وسع هر انسانى هست اين است كه نسبت به دوستش انجام مىدهد زيرا حقّ انسان اين است كه براى دوستش چيزى را بخواهد كه او براى اين مىخواهد .
سپس مىگويد ما هر چه داشتيم در راهشان فدا كرديم و آنها را اسوه و الگوى نفس خويش قرار داديم و بر اين معنى است :
آيات :
(
فَأَغْوَيْناكُمْ
- 32 / صافات ) (
إِنَّا كُنَّا غاوِينَ
- 32 / صافات ) (
فَبِما أَغْوَيْتَنِي
- 16 / اعراف ) (
لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ
- 39 / حجر )
و سپاس بيكران خدائى را كه توفيقم داد تا جلد دوّم كتاب مفردات قرآن راغب اصفهانى را كه خدايش رضوان عطا كند ، تا آخر حرف ( غ ) با تحقيق و بررسى در حدود توان به پايان برسانم ، و از رحمتش اميد به پايان رساندن جلد سوّم را دارم ، تا توشهاى براى جهان باقى باشد .
پايان جلد دوّم 3 / 5 / 1361 ه . ش .