سرمايه با غير از سود شرعى است و به اعتبار اين افزونى و زيادى خداى تعالى گويد :
(
وَ ما آتَيْتُمْ مِنْ رِباً
لِيَرْبُوَا فِي أَمْوالِ النَّاسِ فَلا يَرْبُوا عِنْدَ اللَّهِ - 39 / روم ) .
يعنى : ( آنچه را كه به - ربا - مىدهيد تا از مال مردم مالتان بيشتر شود در پيشگاه خدا افزون نمىشود بلكه در آنچه را كه زكات مىدهيد و خشنودى خدا مىجوئيد از فزونى يافتگان هستيد ) .
و در آيهء ديگر تنبّه و هشدار مىدهد كه : (
يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبا وَ يُرْبِي
الصَّدَقاتِ - 276 / بقره ) .
يعنى : ( خداوند ربا را مىكاهد و از بركت مىاندازد و محو مىكند ولى صدقات و بخشايش را با بركت فزونى مىدهد ) زيادى و فزونى معقول با واژهء بركة - كه از - ربا - بالاتر و فزونتر است تعبير شده چنان كه در مقابل آيهء (
وَ ما آتَيْتُمْ مِنْ رِباً . . .
39 / روم ) مىگويد :
(
وَ ما آتَيْتُمْ مِنْ زَكاةٍ تُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُضْعِفُونَ
- 39 / روم ) .
أُرْبِيَّتَان : دو قسمت گوشت بن ران در قسمت ميانى ( كشاله ران ) آن است كه بالا مىآيد .
الرَّبْو : نفس عميق و بلند كه به تصوّر بالا آمدن سينه اينچنين ناميده شده و لذا مىگويند :
هو يتنفّس الصُّعَداء : او نفس بلند و عميقى مىكشد و امّا :
الرَّبِيئَة : با حرف همزه به معنى طلايه و پيشقراول از اين باب نيست .
رتع
: الرَّتْع : اصلش چريدن و خوردن در حيوانات است .
افعالش - رَتَعَ ، يَرْتَعُ ، رُتُوعاً و رِتَاعاً و رِتْعاً - است .
خداى تعالى از قول برادران يوسف مىگويد : (
يَرْتَعْ وَ يَلْعَبْ
- 12 / يوسف ) . اين واژه بطور استعاره براى انسان در وقتى كه منظور زياد خوردن باشد به كار رفته است ، و