تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — صفحة 392

مساهمون:

ص٣٩٢
صيحه و فرياد ، ( همسرش فرياد كنان به سويش آمد ) .

صرح

: الصَّرْح : خانه‌اى بلند و آراسته كه به اعتبار واژه صَرْح : پاك بودن از آلودگى يا خالص بودن ، آن طور ناميده شده . در آيات : (
صَرْحٌ
مُمَرَّدٌ مِنْ قَوارِيرَ - 44 / نمل ) ( فضايى و مكانى كه به پاكى از آينه‌ها و شيشه‌ها ساخته شده ) (
قِيلَ لَهَا ادْخُلِي الصَّرْحَ
- 44 / نمل ) ( به او گفته شد ، داخل قصر شو ) . بيّن الصَّرَاحَة و الصَّرُوحَة : روشن و بدون آميختگى . صَرِيح الحقِّ : حقّ روشن و بدون شبهه و آزاد از درهم بودن ، و مخلوط بودن با باطل . صَرَّحَ فلانٌ بما في نفسه : هر چه در دل داشت بيان كرد . عاد تعريضك تَصْرِيحاً : كنايه گفتنت به صراحت گفتن برگشت . جاء صُرَاحاً : آشكارا آمد .

صرف

: الصَّرْفُ : برگرداندن چيزى از حالتى به حالت ديگر ، يا تبديل كردنش به غير از خودش . صَرَفْتُهُ فَانْصَرَفَ : برگرداندمش و برگشت . در آيات : (
ثُمَّ صَرَفَكُمْ
عَنْهُمْ - 152 / آل عمران ) . (
أَلا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفاً
عَنْهُمْ - 8 / هود ) . ( آگاه باشيد روزى كه عذاب بر شما بيايد ، گشتن و دور شدن آن ميسر و ممكن نيست ) . (
ثُمَّ انْصَرَفُوا
صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ - 127 / توبه )
المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — صفحة 392 | الراغب الأصفهاني / غلامرضا خسروى حسينى