خداى تعالى گويد : (
وَ مِنْ رِباطِ
الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ - 60 / انفال ) .
يعنى : ( پاسگاههائى براى سپاهيان و ستوران آماده كنيد تا دشمنان خدا و دشمنان خويش را بيم دهيد ) .
و آيهء : (
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا
- 200 / آل عمران ) پس - مرابطه - دو گونه است :
اوّل - مرابطة - يا مراقبت و پاس دادن در سر حدّات و مرزهاى بلاد مسلمين كه مثل مرابطهء نفس و حفظ جان آدمى از بدن خويش است و مثل اين است كه كسى در سر حدّ و مرزى ساكن شده است و مراقبت و نگهدارى آنجا به او واگذار شده پس نياز دارد كه مرز را با نگهبانى و رعايت كامل بدون غفلت حفظ كند و اين عمل مثل جهاد و مجاهدت است .
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
« مِنَ الرِّبَاطِ انْتِظَارُ الصَّلَوةِ بَعْدَ الصَّلَاةِ » .
( يعنى : يكى از پاسدارى و مراقبتها انتظار و ياد اقامهء نماز بعد از نماز است تا مرز نفس از وسوسههاى شيطانى و شهوات سدّ شود و اين حديث تفسيرى از حالات مراقبين عبادات است كه مىفرمايد : (
الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ دائِمُونَ
- 23 / معارج ) ، و اين جهاد اكبر است زيرا جلوگيرى از نفوذ بزرگترين دشمنان انسان يعنى وسوسههاى شيطانى است ) .
دوّم - فلان رَابِطُ الجَأْش : اين عبارت در وقتى به كار مىرود كه قلب انسان قوى و نيرومند باشد .
خداى تعالى گويد : (
وَ رَبَطْنا
عَلى قُلُوبِهِمْ - 14 / كهف ) .
( در بارهء اصحاب كهف است كه مىفرمايد : دلهاشان را قوى كرده بوديم و چون برخاستند -
فَقالُوا رَبُّنا رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لَنْ نَدْعُوَا مِنْ دُونِهِ إِلهاً
: پروردگار ما ربّ آسمانها و زمين است و هرگز جز او خدائى را نمىخواهيم ) .
و آيات : (
لَوْ لا أَنْ رَبَطْنا عَلى قَلْبِها
- 10 / قصص ) و (
وَ لِيَرْبِطَ
عَلى قُلُوبِكُمْ - 11 / انفال ) .
( خداوند شما را جنگ بدر مدد رسانيد تا از وساوس شيطانى مصون مانده و