(
لا يَشْتَرُونَ بِآياتِ اللَّهِ
- 199 / آل عمران ) (
اشْتَرَوُا الْحَياةَ الدُّنْيا
- 86 / بقره ) (
اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ
- 16 / بقره ) ولى در آيه : (
إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
- 111 / توبه ) يعنى آنچه را كه خداوند مشترى آن است كه در آيه بعد مفهوم آن يادآورى شده است كه : (
يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ
« 1 » - 111 / توبه ) .
خوارج هم شُرَاة - ناميده شدهاند ، اين معنى را از آيهء زير تأويل كردهاند كه : (
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ
- 207 / بقره ) . ( همانطورى كه در هر عصرى افراد و گروههايى يك يا چند آيه قرآن را پيوسته به سود خويش تأويل مىكنند و چه ستمى از اين نارواتر كه خود را و افكار خود را مقدّم بر حقّ بدانيم ) .
پس معنى
يَشْرِي
در آيهء فوق - يعنى - يبيع - و همچون معنى آيه : (
إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى
- 111 / توبه ) .
شطط
: الشَّطَط : دورى بسيار و افراط در آن .
شَطَّتِ الدّارُ و أَشَطَّ : آن خانه بسيار دور شد ، كه اين واژه ، هم در دورى مكان و هم در دورى معنوى و دورى از حكم و دستور ، در رفتن و دور شدن و خواستن و يافتن به كار مىرود ، شاعر گويد :
شطّ المزار بجذوى و انتهى الأمل
هامش
( 1 ) ترجمه تمام آيه چنين است : خدا از مؤمنين جانها و مالهاشان را كه در راه او از دست مىدهند با دادن پاداش و ثواب مىخرد ، و بهشت جايگاه آنهاست ، اينان با جان و مال خويش در راه خدا كارزار و قتال مىكنند ، مىكشند و كشته مىشوند وعده خداى كه در تورات و انجيل و قرآن در بارهء آنان آمده است حقّ است و چه كسى نسبت به عهد خويش باوفاتر از خداى تعالى است با ايثار جان و مال خويش در راه او بشارتتان باد و شادمان باشيد كه اين رستگارى و كاميابى بزرگى است .