ركب
: الرُّكُوب : در اصل يعنى سوار شدن انسان بر پشت حيوان كه در سوار شدن بر كشتى هم به كار مىرود .
( و در عرف امروز سوار شدن در ماشين و فضا پيما همين واژه است و - رُكَّاب :
مسافرين ) .
رَاكِب : در عرف سخن ويژه كسى است كه بر بارگى و پشت ستور مىنشيند جمع آن - رَكْب ، رُكْبَان و رُكُوب - است .
خداى تعالى گويد : (
وَ الْخَيْلَ وَ الْبِغالَ وَ الْحَمِيرَ لِتَرْكَبُوها
وَ زِينَةً - 8 / نحل ) و (
فَإِذا رَكِبُوا
فِي الْفُلْكِ - 65 / عنكبوت ) و آيه : (
الرَّكْبُ
أَسْفَلَ مِنْكُمْ - 42 / انفال ) ( و سواران كاروان دور از شما بودند ) و (
فَرِجالًا أَوْ رُكْباناً
« 1 » - 239 / بقره ) .
أَرْكَبَ المُهْر : هنگام سوارى اسب جوان نزديك شد . ( وقت سواريش رسيد ) .
مُرَكَّب : مخصوص كسى است كه اسب ديگرى را سوار مىشود و نيز كسى كه در سوارى ناتوان است و خوب سوارى نمىداند .
مُتَرَاكِب : رويهم سوار شده و انباشته شده .
خداى تعالى گويد : (
فَأَخْرَجْنا مِنْهُ خَضِراً نُخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُتَراكِباً
- 99 / انعام ) ( قسمتى از آيه 99 / انعام است و اشاره به يكى از پديدههاى حياتبخش اللّه است كه مىفرمايد :
اوست كه از آسمانها باران فرو ريزاند و در اثر ريزش باران همه روئيدنىها را از زمين
هامش
( 1 ) يعنى پيادگان يا سواران ، قسمتى از آيهاى است كه مربوط به اقامهء نمازها و محافظت بر اداى آنهاست به خصوص نماز ظهر كه مىفرمايد : (حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ وَ الصَّلاةِ الْوُسْطى . . . ).
همهء نمازها و نماز ميانهء روز را مواظبت كنيد و بر اداى آنها اهتمام بورزيد ، براى خدا مطيعانه قيام كنيد و بر پا خيزيد .
هر گاه در اداى نماز به صورت معمول بيم داشتيد و در سفر بوديد در حالى كه حركت مىكنيد و پياده و سواره هستيد نماز خوف يعنى در حال حركت بخوانيد و چون ايمن شديد خداى را ياد كنيد و نماز از همانطور كه يادتان داده است و نمىدانستيد به جاى آريد .