زنان مسلمان و مسيحى
بالاپوش ، لباس نسبتا بلندى است كه در تابستان زير آن جليقه به تن نمىكنند ، قسمت بالاى اين لباس چسبان و كمر آن تنگ است و دو يقهء آن روى يكديگر قرار مىگيرند ، لبهء چپ لباس روى لبه راست واقع مىشود و در چهار محل با بند گره مىخورد ، آستين لباس باريك و بلند و مچ آن چيندار و فاقد دگمه و سرآستين و شكاف است ، از كمربند به پايين ، بالاپوش فراخ مىشود و تا وسط ساق پا ادامه پيدا مىكند ، ولى درعينحال پنبهدوزى داخل آن باعث مىشود صاف بايستد . جنس اين لباس از نوع قماش هندى است و يك رنگ بيشتر در آن به كار نمىرود ، منتهى هرچه بيشتر غيرعادى و زننده باشد ، بيشتر طرف توجه است و موقعى كه نو است به اطلس شباهت دارد و مىدرخشد .
لباس داراى دو كمربند است كه هردو در زير شكم و خيلى پايين بسته مىشود ، كمربند پايينى از جنس ابريشم است كه غالبا طلا در آن بهكار رفته و فوق العاده عالى است زيرا در انتخاب كمربند و عمامه كمال دقت مىشود . . . و وجه تمايز افراد يكى هم عمامه و شال كمر است ، كمربند ديگر كوچكتر است و بالاى كمربند اولى بسته مىشود . . .
تنپوش زمستانى كه روى ساير لباسها پوشيده مىشود آنقدر بلند نيست كه با زندگى سربازى و سواركارى سازگار نباشد ، لباس مردم طبقات پايين بلندتر است ولى بههرحال از زانو پايينتر نمىآيد ، جنس آن نخى و رنگش غيرعادى است . . . و رويهمرفته خوشنماست . در مواقع شرفيابى ، تنپوش رويى بعضيها ابريشمى و طلايى است ولى اين امر بسيار نادر اتفاق مىافتد . آستر اين لباس تقريبا هميشه پوستهايى به رنگ سفيد
تاريخ اجتماعى ايران ( فارسي ) — صفحة 97
مساهمون: مرتضى راوندى
ص٩٧