توى جلد كتاب
نقاشى بهكار برد ، وى تصاوير اشخاص و صحنهها را جداجدا مورد مطالعه قرار داد و با استفاده از تخيلات ، روح تازهاى به داستانها مىبخشيد . سبك بهزاد و شاگردانش تا قرن يازده هجرى ( 16 ميلادى ) ادامه يافت . پس از محاصرهء هرات ، شاه اسماعيل صفوى ، بهزاد را به تبريز برد و در اين شهر رئيس كتابخانهء پادشاهى شد و يك كارگاه نقاشى و دار - التحرير هم بدان اضافه كرد ، از اين پس ، توجه هنردوستان به سوى باختر ايران جلب شد .
در دورهء شاه طهماسب ، همچنان كارگاههاى نقاشى برقرار بود و يكى از شاگردان بهزاد ادارهء آن را عهدهدار بود . كتابهايى كه در اين دوره در شهر تبريز درست شده از لحاظ خوبى و مرغوبيت با بهترين محصول دورهء تيمورى برابرى مىكرد .
در موزهء تمدن شرقى مسكو ، غير از آثار هنرى بازماندگان تيمور ، مجموعهء مصور يادگارهاى سلطان بابور
( Babour )
نوادهء تيمور ( كه در سال 1526 ميلادى هند شمالى را مسخر كرده و سلسلهء مغولهاى كبير يا گوركانيان دهلى را در آنجا تأسيس كرده است . ) مقام و ارزش فراوانى دارد - دانشمندان شوروى معتقدند كه پيشرفت نقاشى در اين دربار