امروزى بود نوع ديگر اين بود كه هريك از دو طرف دست خود را در كمر ديگرى حلقه مىكرد و كسى برنده بود كه بتواند خود را رها سازد يا حريف را به زانو درآورد - ديگر آنكه طرفين با سينه زورآزمائى مىكردند .
نوع ديگر آنكه يكى گردن ديگرى را مىگرفت و به پائين مىكشيد - يا آنكه يكى از دو حريف پاى خود را در پاى ديگرى مىپيچيد .
2 - راهپيمائى و تندروى ( يا دويدن ) .
3 - تيراندازى و زوبينافكنى .
4 - چوبى يا چيز ديگرى را در ارتفاع معينى قرار مىدادند و در حال جستن به آن آويزان مىشدند .
5 - جستوخيز با دو پا .
6 - بر روى دو پا ايستادن و دو دست را به جلو و عقب كشيدن و به سرعت حركت دادن .
7 - شمشيربازى ، همچنين بازى با نيزه ( به اين نحو كه نيزه را با پرتاب ، از حلقهاى بگذرانند ) يا نيزهدار در حال تاخت با اسب حلقه را با نيزه بربايد .
8 - اسب و شترسوارى و برعمارى و چرخ برآمدن .
9 - ورزش ميدانى ، بهاينترتيب كه ورزشكار دوميدانى ، تا آخر ميدان مىدود ، سپس به سرعت به عقب برگردد و همواره مسافت را كوتاه كند تا در دور آخر در وسط ميدان قرار گيرد .
10 - چوگانبازى با گوى بزرگ و كوچك .
11 - ورزش با طبطاب يا تمتاب كه نوعى چوب پهن بود و با آن گوى را مىزدهاند .
12 - اسبدوانى از ورزشهاى قديمى و مانند شنا كردن ، مورد تأئيد اسلام قرار گرفته است . سبق و رمايه ، يعنى اسبدوانى و تيراندازى دو هنرى است كه در فرهنگ اسلامى ، عنوان مخصوصى دارد و همواره مورد توجه مردم و زمامداران عالم اسلام بوده است .
13 - جا عوض كردن ، به اين نحو كه دو نفر با سرعت و جستوخيز به طرف عقب و جلو ، جاى خود را با يكديگر عوض كنند .
14 - ورزش با سوزن ، بهاينترتيب كه ورزشكار ، دو سوزن بزرگ در طرف راست و چپ خود به فاصله يك وجب به زمين فرو مىبرد ، سپس با سرعت بسيار زياد ، جاى سوزنها را عوض مىكرد .
15 - ورزشهايى كه براى تقويت دست و پا معمول بوده است .
16 - تقويت سينه و اعضاء تنفس به وسيلهء فرياد كشيدن يا تند حرف زدن .
ابن سينا ، معتقد است : هر طبيعتى به يك نوع ورزش نياز دارد و فعاليتهاى ورزشى بايد
تاريخ اجتماعى ايران ( فارسي ) — صفحة 14
مساهمون: مرتضى راوندى
ص١٤