تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ اجتماعى ايران ( فارسي ) — صفحة 301

مساهمون:

ص٣٠١

فصل سوّم سير تكاملى حيات مراحل زندگى : كودكى ، جوانى ، پيرى ، مرگ ، عزادارى و مراسم آن در طول تاريخ

اولش مهد و آخرش تابوت * در ميان جستجوى خرقه و قوت
( اوحدى مراغه‌اى )

مراحل عمر و عقيدهء صاحبنظران

عنصر المعالى در قابوسنامه مىنويسد : « در كتابى خواندم كه : مردم تا سى و چهار ساله هر روز به زيادت باشد به قوّت و تركيب و پس از سى و چهار ساله تا به چهل سال همچنان بپايد زيادت و نقصان نكند ، چنان كه آفتاب ميان آسمان باشد بطىء السير بود تا فروگشتن ، و از چهل سالگى تا پنجاه سال هر سال در خويشتن نقصانى بيند كه پار ، نديده باشد و از پنجاه سال تا به شصت سال هر ماه در خويشتن نقصانى بيند كه در ماه ديگر نديده باشد ، و از شصت سال تا هفتاد سال هر هفته در خويشتن نقصانى بيند كه هفته ديگر نديده باشد و از هفتاد سال تا 80 سال هر روز در خود نقصانى بيند كه دى نديده باشد و اگر از 80 سال گذرد هر ساعتى دردى و رنجى بيند كه در ساعت ديگر نديده باشد و حد عمر چهل سالست چون چهل سال تمام شد بر نردبان پايه ديگر راه نيست همچنانكه بررفتى فرود آيى . . « 1 » »
هامش
( 1 ) . قابوس‌نامه ، پيشين ، ص 61 .