تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ اجتماعى ايران ( فارسي ) — صفحة 295

مساهمون:

ص٢٩٥
( مسند امام احمد بن حنبل ) . يعنى : « كسى كه براى دفاع از همسر و خانواده‌اش كشته شود شهيد محسوب مىشود » ، حتى اسلام مقرر داشته كه مردان براى زنان خود ، از پاكيزه كردن و تزيين خويش خوددارى نكنند ، و لذا ابن عباس ( پسر عموى پيامبر ( ص ) ) گفته است : « إنّى لأحبّ أن أتزيّن للمرأة كما أحبّ أن تزيّن لى المراة لأنّ اللّه يقول : و لهنّ مثل الّذى عليهنّ بالمعروف » . ( تفسير طبرى و ابن كثير سورهء بقره ) . يعنى : « من دوست دارم كه خود را براى همسرم بيارايم چنان كه دوست دارم همسرم خودش را براى من آرايش كند زيرا كه خداوند فرموده : زنان را نيز همانند وظايفشان ، حقوقى است به شايستگى » . در اينجا قصد ما اين نيست كه حق عظيم مردان را بر همسرانشان انكار كنيم ولى در برابر نويسندهء كتاب كه به سخنانى متوسل مىگردد تا از ارزش زن در اسلام بكاهد مىخواهيم گوشه‌اى از عنايت اسلام را نسبت به حقوق زن بازگو كنيم تا موجب سوء تفاهم فراهم نيايد . و البته بحث مستوفى و مفصل از حقوق زن از حوصلهء حاشيه‌نويسى بيرون است و نياز به كتابى جداگانه دارد .

ص 222 ، س 27 :

زنان را از خواندن سورهء يوسف بازداريد . . . پيش از اين نشان داديم كه يكى از قرائن كذب حديث ، عدم تطبيق آن با حوادث قطعى تاريخ اسلام است چنان كه در ردّ حديث « شاوروهنّ و خالفوهنّ » گفتيم كه رسول اكرم ( ص ) در « حديبيّه » با امّ سلمه مشورت كرد و به آنچه او گفت جامهء عمل پوشانيد ! . در اينجا نيز خاطرنشان مىسازيم حديثى كه مىگويد : « زنان را از خواندن سورهء يوسف بازداريد ! » اصلى ندارد زيرا عائشه همسر رسول اكرم ( ص ) سورهء يوسف را فراگرفته بود و در حضور پيامبر خدا ( ص ) و پدر و مادرش بخشى از آن را قرائت كرد ! چنان كه در حادثهء معروف « افك » مورخان آورده‌اند كه گفت : « سأقول كما قال أبو يوسف : فصبر جميل و اللّه المستعان على ما تصفون » ( سيرهء ابن هشام ، ج 2 ، ص 302 ) . اساسا كسى كه اين حديث را ساخته به قرآن كريم توهين كرده است زيرا سورهء يوسف را سوره‌اى شمرده كه مانند افسانه‌هاى عاشقانه موجب فساد اخلاق زنان مىگردد ! و ممكن نيست گويندهء اين سخن ، رسول اكرم ( ص ) باشد بويژه كه مىدانيم سورهء يوسف در كمال ادب و متانت نشان مىدهد : نتيجهء عفت و پاكدامنى ، سرفرازى و رفعت است و دور شدن از عفت و نجابت موجب رسوايى و خفت مىگردد چنان كه در مورد زن عزيز مصر ، اين حقيقت به وقوع پيوست ، پس چنين سوره‌اى چگونه زنان را به فساد برمىانگيزد تا پيامبر خدا ( ص ) ايشان را از خواندنش برحذر دارد ؟ ! . مشكل بزرگ ما اينست كه بسيارى از كتابخوان‌هاى اين روزگار گمان مىكنند هرچه در كتب حديث از قول پيامبر و امام آمده حقا از خود ايشان صادر شده است و بدون اينكه