ص 211 ، س 25 :
. . . اگر سود نداشت وى را بزند .
چنان كه خوانندگان محترم توجه دارند نويسنده مىكوشد تا با تمسك به اخبار بىاصل يا ضعيف نشان دهد كه اسلام زن را بىاعتبار شمرده و او را « بندهء مرد » دانسته و كتك زدن وى را جائز شمرده است ! در اينجا ناگزير دوباره بايد تأكيد كنم كه آئين اسلام مقام زن را چنان و الا شمرده كه گاه او را مستعدّ وحى و مخاطبهء الهى و رؤيت فرشتگان دانسته است چنان كه قرآن مجيد دربارهء مادر موسى ( ع ) مىفرمايد :
« وَ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّ مُوسى . . . »
( القصص / 7 ) . يعنى : « به مادر موسى وحى كرديم » ، و دربارهء مادر عيسى ( ع ) مىخوانيم :
« وَ إِذْ قالَتِ الْمَلائِكَةُ يا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاكِ . . . »
( آل عمران / 42 ) . يعنى : « چون فرشتگان به مريم گفتند كه خداوند تو را برگزيد . . . » ، اما در مورد رفتار با زنان در قرآن مىخوانيم :
« عاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ »
( النساء / 19 ) . يعنى : « با زنان به نيكى رفتار كنيد » . و از پيامبر گرامى اسلام مأثور است : « خيركم خيركم لنسائهم » . يعنى : « بهترين افراد شما كسانى هستند كه با زنانشان خوشرفتارترند » . و در خطبهء معروف « حجّة الوداع » به مسلمانان فرمود : « فاتّقوا اللّه فى النّساء و استوصوا بهنّ خيرا » ، يعنى : « دربارهء زنان از نافرمانى خدا بپرهيزيد و نسبت به آنان به نيكى سفارش كنيد » . در مورد « زدن زنها » كه در متن كتاب آمده ، اين حكم مربوط به زنانى است كه به مقدمات فحشاء نزديك شدهاند نه هر زنى ! و آن هم زدنى است خفيف پس از آنكه اندرز مؤثر نشود و نصيحت و نرمى سود نبخشد چنان كه در خطبهء حجّة الوداع كه عموم مورخان از « ابن هشام » و « طبرى » و « ابن اثير » و ديگران گزارش كردهاند پيامبر گرامى اسلام ( ص ) در حضور هزاران مسلمان فرمود : « أيّها النّاس إنّ لكم على نسائكم حقّا و لنسائكم عليكم حقّا أن لا يوطئن فرشكم غيركم و لا يدخلن احدا تكرهونه بيوتكم إلّا باذنكم و لا يأتين بفاحشة فإن فعلن فانّ اللّه قد أذن لكم أن تعظوهنّ و تهجروهنّ فى المضاجع و تضربوهنّ ضربا غير مبّرح . . . » . يعنى : « اى مردم شما را بر زنانتان حقى است و آنان را نيز بر شما حقى است ، حق شما بر زنانتان اينست كه كسى را بر بستر ننشانند و كسى را كه ناپسند ميشمريد بدون اجازهء شما به خانههاتان نياورند و مرتكب كارهاى زشت نشوند كه اگر چنين كردند خدا به شما اجازه داده كه آنها را اندرز دهيد ، سپس از ايشان در خوابگاهها دورى كنيد ( و اگر مؤثر نشد ) آنان را به صورتى كه در پيكرشان اثر نگذارد بزنيد . . . » چنان كه ملاحظه مىشود اين حكم مربوط به زنانى است كه در آستانهء سقوط در فحشاء قرار گرفتهاند و جز افراد بىغيرت و فاسد هيچكس در برابر سقوط همسر و زوال خانوادهاش ساكت و بىتفاوت نمىنشيند و هر عاقلى مىكوشد چنان كه پيامبر اكرم اسلام ( ص ) فرموده ابتداء با اندرز و نصيحت و سپس با سختگيرى ، از مصيبت بزرگى كه در انتظار او و همسر و خانوادهاش هست جلوگيرى كند . آرى اينست آئين