در جامعهء ما معرفى شده خواهيم يافت و به نادرستى اعتراضات روشنفكرنماهاى ناآگاه ، بهتر پى مىبريم .
ص 211 ، س 2 :
داروى عورت ايشان خانه برايشان زندان كردن است .
زندانى شدن زن در خانه ، قانونى است كه در اوائل اسلام براى زنانى كه مرتكب فحشاء مىشدند وضع گشته است ، در قرآن كريم به تصريح آمده كه :
« وَ اللَّاتِي يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا »
( النساء / 15 ) . يعنى ، « زنانى از شما مسلمانان كه به فحشاء روى مىآورند چهار گواه از ميان خودتان بر كار آنان بخواهيد كه اگر آن چهار تن ، گواهى دادند زنان مزبور را در خانهها نگاه داريد تا مرگشان فرارسد يا خداوند راهى براى آنان پيش آورد » .
سپس همين كه شرايط اجتماعى مسلمين آمادهتر شد ، راهى كه در مقطع آيهء شريفه ذكر آن رفته است ، از سوى خدا مقرر گشت و هريك از زن و مرد زناكار را صد ضربه شلاق مىزدند و آزاد مىكردند چنان كه در سورهء شريفهء نور فرمود :
« الزَّانِيَةُ وَ الزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ »
( النور / 2 ) . يعنى : « هريك از زن و مرد زناكار را صد ضربه تازيانه بزنيد » .
بنابراين ، زندانى كردن زنان مسلمان در خانه با اينكه مرتكب جرمى هم نشدهاند ، قانونى اسلامى و قرآنى نيست و زنان مسلمان در آغاز اسلام در مساجد براى عبادت و در بازارها براى خريد لازم و در پى كسب دانش ( از پيامبر و پيشوايان دين ) و در ديگر مواضع بهنگام لزوم آمدوشد مىكردند
ص 211 ، س 11 :
و گفتهاند كه با زنان مشاورت بايد كرد و بر خلاف نظراتشان عمل بايد نمود .
البته اينكه « زن بايد بندهء مرد باشد » ! سخن رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم نيست ، پيامبر اسلام بنابر حديثى كه آمده فرموده است : « تعس عبد الزّوجة » و با اين بيان نخواسته مردى بندگى همسر خود را بكند اما بندگى شوهر به اين معنى كه زن هرچه مرد مىگويد -