كنى ، رغبت او به خودنمايى فزونى مىگيرد : « هرچند كه زن را امر كنى كه پنهان شو ، او را دغدغهء خود را نمودن بيشتر شود ، و خلق را از نهان شدن او رغبت به آن زن بيشتر گردد .
پس تو نشستهاى و رغبت را از دوطرف زيادت مىكنى و مىپندارى كه اصلاح مىكنى ، آن خود عين فساد است . اگر او را گوهرى باشد كه نخواهد كه فعل بد كند ، اگر منع كنى و نكنى ، او بر آن طبع نيك خود ، و سرشت پاك خود خواهد رفتن ؛ فارغ باش و تشويش مخور . . .
رقص ، از نقاشيهاى مكتب مغولى هند مربوط به حدود سال 1675 ميلادى
تاريخ اجتماعى ايران ( فارسي ) — صفحة 693
مساهمون: مرتضى راوندى
ص٦٩٣