تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ اجتماعى ايران ( فارسي ) — صفحة 625

مساهمون:

ص٦٢٥
« وَ إِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتامى فَانْكِحُوا ما طابَ لَكُمْ مِنَ النِّساءِ مَثْنى وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ ، فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَواحِدَةً . . . »
( اگر بترسيد كه مبادا دربارهء يتيمان مراعات عدل و داد نكنيد ، پس آنكس از زنان به نكاح درآوريد كه شما را مناسب باشد ، دو ، سه يا چهار ، و اگر بيم ستم مىرود ، يك زن برگزينيد . . . ) [ سورهء نساء ، آيهء 3 ]
« وَ آتُوا النِّساءَ صَدُقاتِهِنَّ نِحْلَةً فَإِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِنْهُ نَفْساً فَكُلُوهُ هَنِيئاً مَرِيئاً . »
( مهر زنان را در كمال رضايت و طيب خاطر به آنها بپردازيد . اگر چيزى از مهر خود را به ميل بخشيدند برخوردار شويد كه شما را گوارا خواهد بود . ) [ سورهء نساء ، آيهء 4 ]

موانع ازدواج :

در سورهء بقره ، آيهء 221 گفته شده است :
« وَ لا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا . . »
( با زنان مشرك ازدواج نكنيد مگر اين‌كه ايمان آرند ، و همانا كنيزكى با ايمان بهتر از زن آزاد مشرك است . . . ) سورهء نساء ، آيهء 26 مىگويد :
« وَ لا تَنْكِحُوا ما نَكَحَ آباؤُكُمْ مِنَ النِّساءِ . . . »
( زن پدر را نبايد به نكاح درآوريد ) . سورهء نساء ، آيهء 27 :
« حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهاتُكُمْ وَ بَناتُكُمْ وَ أَخَواتُكُمْ وَ عَمَّاتُكُمْ وَ خالاتُكُمْ وَ بَناتُ الْأَخِ وَ بَناتُ الْأُخْتِ . . . »
( حرام شد براى شما ازدواج با مادر و دختر و خواهر و عمه و خاله و دختر برادر و دختر خواهر و مادر رضاعى و خواهران رضاعى و مادر زن و دختران زن كه در دامن شما تربيت شده‌اند . اگر با زن معاشرت كرده باشيد و اگر دخول با زن نكرده طلاق دهيد باكى نيست كه با دختر او ازدواج كنيد ، و نيز حرام شد زن فرزند اصلى ( نه زن پسر خواندهء شما ) و نيز حرام شد ازدواج با دو خواهر . . . » سورهء نساء ، آيهء 24 :
« وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ النِّساءِ إِلَّا ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ . . . »
( و نكاح زنان محصنه [ شوهردار ] نيز براى شما حرام شد ، مگر آن زنان كه [ در جنگ با كفّار ] متصرّف و مالك شده‌ايد . . . )

طلاق :

سورهء بقره ، آيهء 227 : آنان كه با زنان خود ايلاء كنند ( يعنى سوگند بر ترك همخوابگى و مباشرت خورند ) چهار ماه انتظار كشند ؛ اگر بازگشتند ، خدا آمرزنده و مهربان است . و در آيهء 228 : زنهايى كه طلاق داده شدند ، از شوهر كردن خوددارى كنند تا سه پاكى بر آنان بگذرد . . . » و بموجب آيهء 231 سورهء بقره ، شوهر دوبار حق رجوع دارد . پس از طلاق سوم ، رجوع ممكن نيست ؛ مگر آنكه زن به ديگرى شوهر كند اگر شوهر دوم طلاق داد ، مىتواند با شوهر اول ازدواج كند . در سورهء بقره ، آيهء 232 و 233 به مردان تذكر داده شده است كه از زنان تا پايان دوران عده نگهدارى كنند ، و چون طلاق دادند ، مانع شوهر كردن آنها نشوند . و در آيهء 234 سورهء بقره ، گفته شده است كه زنان بايد دوسال كامل فرزندان را شير دهند و در آيهء 239 ، همين سوره مقرر شده است كه هركس زن خود را قبل از دخول طلاق داد ، بايد نصف مهر تعيين‌شده را به زن غيرمدخوله بپردازد . و در سورهء طلاق ، آيهء 7 تأكيد شده است : به زنانى كه در طلاق رجعى هستند و به زنان مطلقه اگر حامله باشند تا وضع حمل ، نفقه و مسكن بدهيد . سورهء مجادله آيهء 3 ، 4 و 5 : آنان كه به زنان خود بگويند بمنزلهء مادر و محارم هستند ،
تاريخ اجتماعى ايران ( فارسي ) — صفحة 625 | مرتضى راوندى