دوشيدن دامها از وظايف زنان ايلات بشمار مىرود
فرماندهان و افراد قبايل ، ترتيب شكار و واگذارى حيوانات صيد شده در اختيار زيردستان و ياران خود . » « 1 » .
هدف جنگى چادرنشينان
ماركس ضمن توصيف خصوصيات زندگى چادرنشينان مىنويسد :
« . . . در شيوهء توليد چادرنشينى ، هدف جنگ فقط تصرف اراضى وسيع ( چراگاه ) نيست ، بلكه هدف اصلى غارت محصولات زراعى و دامى و تسلط بر كار پيشهوران است .
آهنگران و ساير افزارمندان به دليل آنكه اسلحه مىساختند ، بشدت مورد توجه بودند ، و چادر - نشينان ، آنان را به اسارت مىبردند . جنگجويان چادرنشين غالبا مهارت خاصى در غارت داشتند و سياستهاى معين غارتگرانهاى را اجرا مىكردند . به علت آنكه پول وجود نداشت و مبادلهء جنسبهجنس صورت مىگرفت ، از تجارت به معناى اخص كلمه خبرى نبود . زراعت براى چادرنشينان اهميت چندان نداشت ، و بازرگانان خارجى محصولات موردنياز را در اختيارشان مىگذاشتند .
چادرنشينان هنگامى كه سرزمينهاى تازهاى را متصرف مىشدند ، كشاورزى و دامدارى ( توليد ) آن سرزمينها را نيز جزو توليد خود مىكردند ، و گاهى در آنجا ساكن مىشدند . بدين ترتيب ، تضاد بين دو شيوهء توليد ، مسائلى را براى جامعه مطرح مىكرد ، ولى سرانجام غلبه با توليد غير چادرنشينى بود . در اين مورد ، ماركس تأكيد مىكند كه دربارهء سرزمينهاى متصرف شده ، سه امكان وجود دارد : يكى آنكه عنصر غالب شيوهء توليد خاص خود را به عنصر مغلوب تحميل مىكند . . . ديگر آنكه مىگذارند شيوهء توليد كهن ادامه يابد ، و فقط به گرفتن خراج اكتفا مىكنند . . . و يا بالاخره تلفيقى از اين دو ، صورت مىگرفت كه به شكل جديد و تركيب تازهاى تظاهر مىكرد . . . هنگامى كه چادرنشينان فاتح ، در ايران مستقر شدند ، در آغاز شيوهء
هامش
( 1 ) . شيرين بيانى ، « بررسى اوضاع اجتماعى ايران » ( به نقل از : دربارهء رشيد الدين فضل اللّه همدانى ، پيشين ، ص 61 به بعد ) .