دختران را بيش از پسران مىكشند . . . اينگونه اطفال را در ظرفى سفالين نهاده در نزديكى معبدى يا در مكان ديگرى قرار مىدهند تا اگر كسى خواستار كودكى باشد آن را به آسانى بيابد .
زنان به آرايش خود علاقه دارند ؛ با مخلوطى از آهك و زرنيخ موهاى زايد برخى از نقاط بدن را از بين مىبرند . صدها نوع عطر وجود دارد و سقراط از اينكه مردان در به كار بردن عطر افراط مىكنند ، شكايت دارد . زنان والامقام تعداد كثيرى آيينه و سنجاق و سنجاق زلف و موچين و عطردان و سرخابدان و روغندان براى خودآرايى بهكار مىبرند . لبها و گونهها را با شنگرف و ديگر مواد و ابروان و پلكها و مژهها را با مواد ديگر مىآرايند . چين و چروكها ، ككمكها و خالها را با ماليدن روغن و شستشوى پىدرپى بر طرف مىكنند . مردان و زنان با جواهرات گوناگونى كه همراه دارند درجهء ثروتمندى خود را به رخ مردم مىكشند . هر مردى لااقل يك انگشترى بر دست دارد . عصاى مردان ممكن است بندهايى از طلا و نقره داشته باشد . زنان با دستبند و گردنبند و نيمتاج و گلسينه و سنجاق طلا خود را زينت مىدهند .
از لحاظ اخلاقى وضع آتنيان رضايتبخش نيست . دروغگويى و تقلب در كسبوكار ، خيانت در امانت ، و رشوهگيرى سخت شايع است . »
. . . رشوه طريقهء شايع ترقى ، وسيلهء فرار از مجازات و راه پيروزيهاى سياسى است . پريكلس مبالغ هنگفتى در اختيار دارد تا به مصرف امور سرى برساند ؛ و به احتمال بسيار مذاكرات بينالمللى را بوسيلهء آن حلوفصل مىكردند . درميان روسپيان ، فواحش ممتاز ، در مجامع مردان ، موقعيت خاصى داشتند و جمعى از سياستمداران و فلاسفه در جلب محبت آنان با يكديگر رقابت مىكردند . بازرگانان پسران خوبروى وارد مىكنند و آنان را به كسانى كه بيش از ديگران پول بدهند ، مىفروشند و به اين ترتيب ، امردان زيبا رقيب عمدهء روسپيان ممتاز به شمار مىروند . گاه زنان با همجنسان خود روابط جنسى برقرار مىكنند . « تئوبومپوس » با بيانات مبالغهآميز معلمان اخلاق مىگويد : « جوانان تماموقت خود را در عيش و عشرت با دختران و مطربان مىگذرانند و آنان كه كمى مسنترند خويشتن را وقف قمار و فساد مىنمايند و مردم بطور كلى ، بيشازآنكه متوجه بهبود وضع دولت خود باشند ، در مجالس عيش و عشرت و تفريحات عمومى صرف وقت مىكنند . » جلوگيرى از توليد نسل چه از راه سقط ، يا كشتن نوزاد ، آيين روز بود . ارسطو ياد - آورى مىكند كه : بعضى زنان با ماليدن روغن ميوهء سرو به دهانهء رحم و يا ماليدن مرهم سرب مخلوط با صمغ و روغن زيتون از بچهدار شدن جلوگيرى مى - كردند . « 172 »
« در يونان معمولا در حدود سىسالگى تأهل اختيار مىكردند و اصرار فراوان داشتند كه همسرشان بيش از 15 سال نداشته باشد . بعضى معتقد بودند ، دوشيزهء جوان را به همسرى جوان درآوردن ، خطاست زيرا نيروى مرد پايدار است ولى شكوفهء زيبايى زن زود فرو -
هامش
( 172 ) . ويل دورانت ، تاريخ تمدن ( كتاب دوم - بخش سوم ) ترجمهء هوشنگ پيرنظر ، ص 13 و 14 .