تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ اجتماعى ايران ( فارسي ) — صفحة 254

مساهمون:

ص٢٥٤
دربارهء پنبهء هند مىگويد : « بعضى از درختهاى وحشى آنجا به‌جاى ميوه پشم مىدهند كه از پشم گوسفند هم بهتر است . » مسافرين غرب كه در قرن نهم از هند ديدن كرده‌اند مىگويند هنديان چنان لباسهاى كاملى تهيه مىكنند كه نظيرش در هيچ‌جا ديده نمىشود . ماركوپولو و ساير سياحان جملگى از ظرافت مصنوعات پارچه‌اى هند سخن گفته‌اند . غير از صنعت بافندگى ، اروپاييان ، تقريبا در هررشته صناعت از قبيل كار چوبى ، كار عاج ، فلزكارى ، سفيدگرى ، رنگرزى ، دباغى ، صابون‌پزى ، شيشه‌گرى ، باروت‌سازى ، آتش‌بازى ، سيمان و غيره هندو را متخصص شناخته‌اند . چين در سال 1290 بعد از ميلاد ، از هند عينك وارد مىكرد . تجارت داخلى در هند رونق داشت و تاريخ تجارت خارجى اين كشور نيز بسيار قديمى است . اشيايى كه در سومر و مصر پيدا شده نشان مىدهد كه از سه هزار سال ق . م . بين اين كشورها و هند مناسبات اقتصادى برقرار بوده است . در هند تكامل فن ضرب سكه چندين قرن طول كشيد . در قرن چهارم ق . م . در هند ، مانند ايران و يونان ، به ضمانت دولت ضرب سكه معمول گرديد . براى تأمين مخارج دولت هم از محصولات كشاورزى و هم از كار بازرگانى ماليات سنگين مىگرفتند . دهقانان مىبايست 6 / 1 تا نصف محصول خود را تحويل دهند ، و از گردش و مبادلهء كالاها نيز ماليات سنگين مىگرفتند .

اخلاقيات و ازدواج

هندوها برطبق سنن و نظامات كهنى كه داشتند براى خود ، حقوق ، تكاليف و محدوديتهاى خاصى قائل بودند . يك دستور هندى مى - گويد : « اگر تو كار خود را ، و لو ناقص ، با دست خود انجام دهى ، بهتر از آن است كه ديگرى آن را ، و لو به طرز بسيار عالى ، انجام دهد . » قانون‌نامهء مانو مىگويد : « مرد فقط وقتى كامل است كه سه تا باشد ؛ خودش و همسرش و پسرش » تحديد نسل و سقط جنين چون جرم بزرگى شناخته مىشد . پدرى كه چند فرزند داشت برخود مىباليد و ملاطفت سالخوردگان به نونهالان از زيباترين جنبه‌هاى تمدن هند است . مرد بىزن مطرود جامعه بود . بكارت طولانى مايهء ننگ بود . ازدواج به ميل افراد و براساس « عشق آتشين » صورت نمىگرفت بلكه مقدمات ازدواج خيلى پيش از آنكه « تب جنسى » طغيان كند با حزم و احتياط بوسيلهء والدين فراهم مىشد . در هند يك دختر 12 ساله به اندازهء يك دختر 15 سالهء امريكايى رسيدگى دارد و همين بلوغ پيشرس هندوها مشكلى براى استقرار نظم اخلاقى و اجتماعى است . زنان روسپى در هند وجود داشتند و قسمت اعظم آنها در معابد بودند . هر معبد يك دسته‌زنان مقدس داشت كه براى سرگرمى برهمنها و آوازخوانى و رقصيدن براى بتها استخدام شده بودند . بعضى از آنها اجازه داشتند به هركس كه پول دهد خدمت كنند و قسمتى از عوايد خود را به طبقهء روحانى تسليم نمايند . خانوادهء هندو پدرشاهى بود و پدر تسلط كامل بر زن و اولاد داشت . يك منبع يونانى مىگويد : « كسانى كه به علت فقر نمىتوانستند به دختران خود شوهر دهند ، دختران خود