در آيه :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً
( 29 / انفال ) .
يعنى براى شما توفيقى و نورى بر دلهاتان قرار ميدهد كه به وسيله آن نور و توفيق ميان حق و باطل فرق گزارده شود ، پس فرقان در اينجا مثل ايجاد كردن آرامش و رحمت در غير است [ كه خداوند آن را بر دلها ايجاد مىكند و الهام مىبخشد ] و تمام آن نور و توفيق و آرامش و رحمت از واژه فرقان فهميده مىشود .
در آيه :
وَ ما أَنْزَلْنا عَلى عَبْدِنا يَوْمَ الْفُرْقانِ
( 41 / انفال ) گفته شده مراد از
« يَوْمَ الْفُرْقانِ »
روز بدر است زيرا روز بدر نخستين روزى بود كه ميان حق و باطل در آن روز جدايى حاصل شد .
و نيز « فُرْقَان » كلام خداى تعالى است براى جدا نمودنش ميان حق و باطل در اعتقاد راست و دروغ و سخن شايسته و ناشايسته در كردار و اعمال .
اين واژه در باره « قرآن » و « تورات » و « انجيل » هر سه آمده است در آيات :
وَ إِذْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ الْفُرْقانَ
( 53 / بقره ) .
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى وَ هارُونَ الْفُرْقانَ
( 48 / انبياء ) .
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى وَ هارُونَ الْفُرْقانَ
( 48 / انبياء ) .
تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ
( 1 / فرقان ) .
شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ
( 185 / بقره ) .
فَرَقٌ : دور شدن دل از بيم و خوف است ، به كار بردن واژه - فرق - در اين معنى مثل به كار بردن واژههاى - صدع و شقّ - است [ يعنى شكستن و دو تكّه كردن ] ، در آيه :
وَ لكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَفْرَقُونَ
( 65 / توبه ) يعنى ( گروهى و مردمى ترسنده و بيمناكند ) .