رسانده .
فرح
: الفَرَح : باز شدن دل و خاطر از شادى ، بوسيله لذتى آنى و زود گذر و بيشتر در لذات بدنى است و لذا در آيات زير گفت :
وَ لا تَفْرَحُوا
بِما آتاكُمْ ( 22 / حديد ) .
فَرِحُوا
بِالْحَياةِ الدُّنْيا ( 26 / رعد ) .
ذلِكُمْ بِما كُنْتُمْ تَفْرَحُونَ
( 75 / غافر ) .
حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا
( 44 / انعام ) .
فَرِحُوا بِما عِنْدَهُمْ مِنَ الْعِلْمِ
( 82 / غافر ) .
إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ
( 76 / قصص ) .
و در فرحناك شدن جز در آيات زير و موارد آن رخصت داده نميشود :
فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا
( 58 / يونس ) « 1 » .
وَ يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ
الْمُؤْمِنُونَ ( 4 / روم ) .
مِفْرَاح : كسى كه زياد خرسند و شادمان است ، شاعر گويد :
هامش
صلّى اللّه عليه و آله چنين كسانى بىتوجه رها نمىشوند كه به وامشان يا به بىسرپرستى و بىخانمانيشان توجه نشود بلكه در حكومت اسلامى چنين مسلمانانى مورد حمايت اسلامند . ( تهذيب اللغه 3 / 423 - مقائيس اللغه 4 / 499 ) .
حديث فوق به صورت « لا يترك فى الاسلام مفرح » نيز آمده است ، كسى است كه پشتش زير بار وام و عيال سنگين خم شده است و هزينهاش بسيار سنگين است .
( 1 ) خطاب به عموم مردم است مىگويد شما را از پروردگارتان پندى و موعظهاى آمد كه شفابخش بيماريهاى دلهاست و هدايت و رحمتى براى مؤمنان ، بگو كه به كرم و رحمت و لطف خداى با ايمان به او شادمان باشيد كه از آنچه جمع مىكنيد نيكوتر است پس شادمانى و تفريح تنها در برنامههاى مكتبى و توحيدى جائز و بس است .