يعنى به بلايا ، مبتلا و عذابشان مىنمايد .
و گفت :
وَ احْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ
( 49 / مائده ) .
وَ إِنْ كادُوا لَيَفْتِنُونَكَ
( 73 / اسراء ) .
يعنى : تو را با منصرف كردن از آنچه كه به تو وحى شده است در بليه و سختى مىافكنند .
و آيه :
فَتَنْتُمْ
أَنْفُسَكُمْ ( 14 / حديد ) يعنى نفس و جانتان را در بليه و عذاب افكنديد و بر اين اساس :
آيه :
وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً
( 25 / انفال ) « 1 » و در آيه :
وَ اعْلَمُوا أَنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ
28 / انفال ) فرزندان و اموال را در اين آيه به اعتبار آنچه را كه از آزمودن آنها به انسان ميرسد « فِتْنة » ناميده است و همچنين آنها را دشمن نيز ناميده است .
در آيه :
إِنَّ مِنْ أَزْواجِكُمْ وَ أَوْلادِكُمْ عَدُوًّا لَكُمْ
( 14 / تغابن ) به اعتبار چيزهايى كه از آنها سر مىزند « 2 » .
و در آيه ديگر زنان و فرزندان را براى انسان زينت قرار داده مىگويد :
زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنِينَ . . . .
( 14 / آل عمران ) كه اشاره به تمام لوازم زندگى دارد « 3 » آيه اخير اشاره به حالات گوناگون
هامش
( 1 ) از فتنهاى كه خصوصا به كسانى كه ستم كردهاند فقط نميرسد بلكه همه را شامل مىشود ، پروا كنيد .
( 2 ) بودن حرف ( من ) در آيه كه من تبعيضيه است عموميت آن را محدود مىكند يعنى : بعضى از همسران و فرزندانتان كارهاى دشمنگونه انجام ميدهند نه عموم آنها .
( 3 ) انبوهى طلا و نقره ، اسبان نشاندار ، گلهها و كشتزارها و از اين قبيل .