كه - فَتْحٌ واسع - نيز گفته شده .
فتر
: الفُتُور : آرامش و سكون بعد از غضب و تندى ، و نرمى بعد از شدت ، و سختى و ضعف و سستى بعد از قوت است ، خداى تعالى گفت :
يا أَهْلَ الْكِتابِ قَدْ جاءَكُمْ رَسُولُنا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلى فَتْرَةٍ
مِنَ الرُّسُلِ ( 19 / مائدة ) يعنى حال سكون و آرامشى كه نتيجه آمدن رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله است در زمانى كه پيامبرى نبود بر شما آمد .
لا يَفْتُرُونَ
( 20 / انبياء ) از نشاط و شادمانيشان در عبادات ، ضعف و سستى ندارند [ اشاره به تسبيح و عبادت دائمى و پيوسته فرشتگان است ] .
از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روايت شده است كه فرموده :
« لكلّ عالم شرّة و لكلّ شرّة فترة فمن فَتَرَ الى سنّتى فقد نجا و الّا فقد هلك » « 1 » .
هامش
و درهاى جهنم بسته ، مىنويسد « من سب اولياء اللّه فلا تفاتحوه ) يعنى اگر كسى به اولياء خدا ناسزا گفت از او دورى كنيد و هرگز با چنان كسى مناظره و مجادله ننمائيد و در حديث يحيى بن ام طويل آمده است كه : « من شك فيما نحن فيه فلا تفاتحوه » با كسى كه در محتواى اسلام شك و ترديد روا دارد نيز مناظره و مباحثه ننمائيد . ( ج 2 ص 394 ) .
( 1 ) « براى هر دانشمندى حرص و آزى هست و هر آزمندى دورانى دارد پس كسى كه به سنت من اطمينان نمود نجات يافت و گر نه هلاك شده است ، گويا حديث فوق پيشگويى اعجاز آميز دورانى از تاريخ اسلام را در بر دارد كه عدهاى قشرى و ظاهرنگر از همان آغاز خلافت حقه على عليه السّلام بانگ - حسبنا كتاب اللّه - را برداشتند غافل از اينكه در جنب كتاب خدا تفاسير و تأويلهاى متعددى از پيامبر براى .