قوى بر خلاف حالات كسانى است كه با آيه :
وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنا
( 28 / كهف ) ( در غفل تفسير شده است ) ، آنها را توصيف كرده است زيرا معنى -
أَغْفَلْنا
- از عبارتى است كه مىگويند :
اغفلت الكتاب : وقتى كه آن را از نوشتن و نقطهگزارى خالى گذاشتهاى .
و آيه :
فَلا كُفْرانَ لِسَعْيِهِ وَ إِنَّا لَهُ كاتِبُونَ
( 94 / انبياء ) اشارهاى است به اينكه صالحات و كارهاى نيكوى مؤمن برايش ثابت شده و پاداش آنى و الهى به او داده مىشود « 1 » .
و آيه :
فَاكْتُبْنا
مَعَ الشَّاهِدِينَ ( 53 / آل عمران ) يعنى ما را در زمره ايشان يعنى گواهان قرار ده ، « 2 » كه اشارهاى است به آيه :
فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ . . .
( 69 / نساء ) - ( اينان از نعمت يافتگانند ) .
و آيه :
ما لِهذَا الْكِتابِ
لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها ( 49 / كهف ) « 3 » كه اشارهاى است به آنچه را كه از اعمال بندگان در آن ثبت شده است .
هامش
( 1 ) مىگويد :فَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلا كُفْرانَ لِسَعْيِهِ وَ إِنَّا لَهُ كاتِبُونَ94 / انبياء ) يعنى كوشش چنين كسى كه مؤمن است و كارهاى شايسته مىكند پوشيده نميشود بلكه خداوند است كه آنها را ثبت نموده و پاداش ميدهد .
( 2 ) سخن حواريون حضرت عيسى عليه السّلام است كه مىگويند : پروردگارا ما به آنچه كه فرستادهاى ايمان آورديم و رسول را پيروى كرديم ما را در زمره شاهدين به اين امر قرار ده ولى مكر كردند و خداوند نيز نيرنگشان را بالاتر از مكر آنان به آنها رساند .
( 3 ) چه شده است كه اين كتاب هيچ كردار و گفتار كوچك و بزرگ ما را فروگذارى نكرده است مگر اينكه همه را ثبت نموده و به حساب آورده .