و آيه :
يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرى
( 16 / دخان ) هشدارى است بر اينكه هر آنچه را از عذاب كه در دنيا و برزخ به كفار ميرسد در جنب عذاب آن روز يعنى عذاب قيامت كوچك است .
كُبَار : رساتر و بليغتر از - كبير - است و - كُبَّار - با تشديد حرف ( ب ) از آن هم بليغتر است .
در آيه :
وَ مَكَرُوا مَكْراً كُبَّاراً
( 22 / نوح ) « 1 » .
كتب
: الكَتْبُ : دوختن و ضميمه كردن چرمى به چرمى ديگر با خياطى و دوزش مىگويند :
كَتَبْتُ السّقاءَ : مشك را دوختم .
كَتَبْتُ البغلةَ : دو قسمت رحم استر را با حلقهاى بهم آوردم . ( كه همان بخيه زدن در جراحى امروزى است ) .
هامش
( 1 ) شيخ طبرسى پس از نقل آيه :إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ- 31 / نساء ) و نقل سخنان علماء در اينباره مىنويسد : معاصى و گناهان تمامش كبائر است ولى بعضى بزرگتر از بعضى ديگر و اصولا در گناهان ، صغيره نداريم كه انجام آن كم اهميت باشد بلكه صغيره و كبيره نسبت به يكديگر است ، هر گناهى نسبت به گناه بزرگتر از خود صغيره ناميده شده ، در عين حال همان صغيره نسبت به گناه كوچكتر كبيره است پس تمام گناهان كبائر است و استحقاق عقوبت دارند جز اينكه عقوبتشان نسبت به يكديگر متفاوت است .
از ابن عباس نقل شده كه از او پرسيدند كه آيا كبائر هفت گناه است ؟ گفت از هفتصد تا هفت ( مجمع البحرين 3 / 467 ) .