پس متكبرين به غير حق را آنطور قرار داده و معرفى نموده است ، ( نه متكبر به حق را ) .
در آيه :
عَلى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ
جَبَّارٍ ( 35 / غافر ) .
واژه قلب به متكبرين ستم پيشه اضافه شده كه هر كسى قلب را در اين آيه با تنوين حرف ( ب ) بخواند متكبر را صفت قلب قرار داده است « 1 » .
كِبْرِيَاء : متعالى بودن و برتر بودن از انقياد است كه استحقاق آن را غير خدا ديگرى ندارد ، پس گفت :
وَ لَهُ الْكِبْرِياءُ
فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ( 37 / جاثيه ) .
بنا بر آنچه گفتيم از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله روايت شده است كه خداى تعالى مىگويد :
« الكبرياء ردائى و العظمة ازارى فمن نازعنى فى واحد منهما
هامش
( 1 ) كه در حالت اول يعنى بدون تنوين حرف ( ب ) متكبر اسم است و جبار صفت او يعنى خداوند اينچنين بر دل هر متكبر جبارى مهر مىنهد و در معنى دوم يعنى خداوند اينچنين بر دلى كه متكبر و جبار است مهر مىنهد ، بديهى است زمينه - ساز گمراهى و مهر شدن دلهاشان به سبب خوددارى از دريافت حقيقت از سوى خود آنهاست كه تكبر و ستمگرى را نخست خود برگزيدهاند نتيجهاش همان محروميت از حقايق است زيرا در آيه ديگر فرمود :كَذلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُرْتابٌ24 / مؤمن ) يعنى اينچنين است كه خداوند هر افراط كننده و شكاك در آيات خدا را گمراه مىكند يعنى مال و نتيجه اسراف و شك و ترديدشان همان است كه گمراه ميشوند .