در آن واجب است باشد آن استكبار ، محمود و پسنديده است .
دوم - استكبار در افزون طلبى ، و برترى جوئى بطوريكه از نفس و وجود او چيزى كه شايسته او نيست و از آن او نيست آشكار شود كه اين استكبار ، مذموم و ناپسند است و بر همين اساس است آياتى كه در قرآن وارد شده است و همانست كه خداى تعالى در مورد شيطان گفت :
أَبى وَ اسْتَكْبَرَ
( 34 / بقره ) .
أَ فَكُلَّما جاءَكُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى أَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ
( 87 / بقره ) « 1 » .
وَ أَصَرُّوا وَ اسْتَكْبَرُوا
اسْتِكْباراً ( 7 / نوح ) .
اسْتِكْباراً فِي الْأَرْضِ
( 43 / فاطر ) .
فَاسْتَكْبَرُوا
فِي الْأَرْضِ ( 15 / فصلت ) .
تَسْتَكْبِرُونَ
فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ( 20 / احقاف ) .
إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ اسْتَكْبَرُوا عَنْها لا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوابُ السَّماءِ
( 40 / اعراف )
قالُوا ما أَغْنى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ
( 48 / اعراف ) .
فَيَقُولُ الضُّعَفاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا
( 47 / غافر ) .
كه در آيه اخير مستكبرين را با ضعفاء مقابل قرار داده تا هشدارى باشد بر اينكه استكبار آنها از نيروى بدنى و مالى آنها بوده كه ضعيفان فاقد آنند و خود را ناتوان ساختهاند .
هامش
( 1 ) آيا اينطور نيست كه هر زمانى پيامبرى چيزى را كه دلهاتان آن را نمىخواهد آورده است استكبار ورزيدهايد ؟ ! .