أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً
( 9 / زمر ) .
الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً
وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ ( 191 / آل عمران ) .
الرِّجالُ قَوَّامُونَ
عَلَى النِّساءِ ( 34 / نساء ) .
وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِياماً
( 64 / فرقان ) .
قيام در دو آيه اخير جمع - قائم - است .
3 - قيام در معنى مراعات و محافظت ، در آيات :
كُونُوا قَوَّامِينَ لِلَّهِ شُهَداءَ بِالْقِسْطِ
( 8 / مائده ) .
قائِماً بِالْقِسْطِ
( 18 / آل عمران ) .
و در آيه :
أَ فَمَنْ هُوَ قائِمٌ عَلى كُلِّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ
( 33 / رعد ) يعنى حافظ و نگهدارنده .
و سخن خداى تعالى كه :
لَيْسُوا سَواءً مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ أُمَّةٌ قائِمَةٌ
( 113 / آل عمران ) .
إِلَّا ما دُمْتَ عَلَيْهِ قائِماً
( 75 / آل عمران ) .
يعنى مگر اينكه پيوسته در طلب آن ثابت و پايدار باشى « 1 » .
4 - قيامى كه در معنى عزم و قصد و اراده است مثل آيه :
هامش
( 1 ) اين آيه دو گروه از اهل كتاب را معين مىكند ، نخست كسانى را نام مىبرد كه مىگويد : اى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اگر قنطار قنطار به دست آنها بسپارى برميگردانند و امينند ولى عدهاى هم هستند كه اگر كمترين اعتمادى به آنها بكنى و امانتى به ايشان بسپارى برنمىگردانند مگر اينكه پيوسته در طلب آن بكوشى و بخواهى كه آنها را پس بگيرى .