« طول القُنُوتِ » .
آن نمازى با فضيلتتر است كه صرفا براى اشتغال يا پرداختن به عبادت انجام شود و نيز دور كردن هر چيزى كه غير از آن است و با عبادت و نماز منافات داشته باشد .
خداى تعالى گفت :
إِنَّ إِبْراهِيمَ كانَ أُمَّةً قانِتاً
( 120 / نحل ) .
وَ كانَتْ مِنَ الْقانِتِينَ
( 12 / تحريم ) .
أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ
آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً ( 9 / زمر ) .
اقْنُتِي
لِرَبِّكِ ( 9 / زمر ) .
وَ مَنْ يَقْنُتْ
مِنْكُنَّ لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ ( 31 / احزاب ) .
وَ الْقانِتِينَ وَ الْقانِتاتِ
( 35 / احزاب ) .
فَالصَّالِحاتُ قانِتاتٌ
( 34 / نساء ) .
قنط
: القُنُوطُ : نااميدى و يأس از نيكى .
فعلش - قَنَطَ ، يَقْنِطُ ، قُنُوطاً و قَنِطَ ، يَقْنَطُ است ، در آيات :
فَلا تَكُنْ مِنَ الْقانِطِينَ
( 55 / حجر ) .
وَ مَنْ يَقْنَطُ
مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ ( 56 / حجر ) « 1 » .
يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا
مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ( 53 / زمر ) .
وَ إِنْ مَسَّهُ الشَّرُّ فَيَؤُسٌ قَنُوطٌ
( 41 / فصلت ) « 2 » .
هامش
( 1 ) چه كسى جز گمراهان از رحمت حق مأيوس ميشوند .
( 2 ) اشاره به يكى از حالات عجز آميز و كم ظرفيتى بشر است مىگويد :
وقتى او را شر و بدى برسد بسيار مأيوس و نااميد مىشود .