وَ الْقُمَّلَ وَ الضَّفادِعَ وَ الدَّمَ
( 133 / اعراف ) « 1 » .
قَمْل : دانه صنوبر و نيز شپش .
رجلٌ قَمِلٌ و امراةٌ قَمِلَةٌ : مرد و زنى كوچك و زشت روى ، گويى كه از كوچكى و خردى - قملة يا قملة - يعنى كنه يا پشه ريز هستند .
قنت
: القُنُوتُ : طاعت و پرستش همراه با خضوع و فروتنى ، كه به هر يك از دو واژه طاعت و خضوع به تنهايى نيز تفسير شده است ، در آيات :
وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِينَ
( 238 / بقره ) .
كُلٌّ لَهُ قانِتُونَ
( 116 / بقره ) .
كه - خاضعون و طائعون - نيز گفته شده و همچنين در معنى ( ساكتون ) كه البته هر سكوتى مقصود نيست بلكه مقصود آنگونه سكوت در نماز است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
« انّ هذه الصّلاة لا يصحّ فيها شيء من كلام الآدميّين إنّما هو قرآن تسبيح » .
[ يعنى : صحيح نيست كه در نماز چيزى از سخن و كلام آدميان باشد زيرا جز اين نيست كه نماز قرآنى و تسبيحى است ] و بر اين اساس گفته شده :
« أيّ الصّلاة أفضل ؟ » .
يعنى كدام نماز بافضيلتتر است ، گفت :
هامش
( 1 ) اشاره به آفاتى است خرد و حقير ، مثل شپشه و وزغها و خون كه انسانها را به بيمارىها مبتلا ميسازد و اشاره به آفات بيمارى خون كه ذكر شده محتملا نوع بيمارى سرطانى خون يا بيمارى خونى است كه در نتيجه حشرات و مردابها توليد مىشود و خون انسان را از حالت طبيعى خارج مىكند .