وَ قَلَّبُوا
لَكَ الْأُمُورَ ( 47 / توبه ) .
تَقْلِيب اللّه القلوب و البصائر : يعنى برگرداندن از رأى و نظرى به رأى و نظرى ديگر ، در آيه :
وَ نُقَلِّبُ
أَفْئِدَتَهُمْ وَ أَبْصارَهُمْ ( 110 / انعام ) .
تَقْلِيبُ اليدِ : عبارتست از يادآورى پشيمانى براى حالتى كه شخص نادم و پشيمان بر آن حالت واقع مىشود .
گفت :
فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ
كَفَّيْهِ ( 42 / كهف ) يعنى از روى پشيمانى دست خويش بهم مىزند ، شاعر گفت :
كمغبون يعضّ على يديه * تبيّن غبنه بعد البياع
[ همچون شخص مغبون و زيانديدهاى كه دستهاى خويش به دندان مىگزد تا غبن و زيان خود را پس از خريد و فروش ظاهر كند . ] تَقَلُّبٌ : تصرف و دست در كارى زدن ، در آيات :
وَ تَقَلُّبَكَ
فِي السَّاجِدِينَ ( 219 / شعراء ) ( خدائى كه قيام براى نماز و توجه و تصرفت را در سجدهكنندگان مىبيند )
أَوْ يَأْخُذَهُمْ فِي تَقَلُّبِهِمْ
فَما هُمْ بِمُعْجِزِينَ ( 46 / نحل ) .
رجلٌ قُلَّبٌ : مردى كه زياد حيله مىكند و حالات مختلف دارد [ حيلهگر يا چارهجوى . ] قُلَابٌ : بيمارى قلب .
ما به قَلَبَةٌ : او آنگونه بيمارى ندارد كه از شدت آن ، حالش دگرگون شود .
قَلِيبٌ : چاهى كه متروك مانده .