نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلًا
( 24 / لقمان ) .
و در آيه :
ما قاتَلُوا إِلَّا قَلِيلًا
( 20 / احزاب ) يعنى اندك جنگيدنى .
و آيه :
وَ لا تَزالُ تَطَّلِعُ عَلى خائِنَةٍ مِنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًا
( 13 / مائدة ) يعنى جماعتى كم و اندك « 1 » .
و همچنين آيات :
إِذْ يُرِيكَهُمُ اللَّهُ فِي مَنامِكَ قَلِيلًا
( 43 / انفال ) « 2 » .
وَ يُقَلِّلُكُمْ
فِي أَعْيُنِهِمْ ( 44 / انفال « 3 » .
گاهى با واژه قِلَّة از خوارى كنايه مىشود به اعتبار سخن شاعر كه گفته است :
و لست بالاكثر منه حصّا * و انّما العزّة للكاثر
[ تو از نظر سهم و بهره بيشتر از او نيستى ولى جز اين نيست كه عزت براى فزونى و بيشتر است ] .
و بر اين اساس آيه :
وَ اذْكُرُوا إِذْ كُنْتُمْ قَلِيلًا
فَكَثَّرَكُمْ ( 86 / اعراف ) « 4 » و زمانى با واژه قلة و قَلِيل از عزت كنايه مىشود به اعتبار در آيات :
هامش
( 1 ) همواره به خيانتى از سوى ايشان آگاه ميشوى مگر از گروهى كم و اندكشان .
( 2 ) همين كه خداوند اندكى از ايشان را در رؤيايت به تو نماياند كه اگر افزونى و زيادتيشان را به تو نشان ميداد بيمناك ميشدى و نزاع مىنمودى و خداوند شما را در سلامتى و ايمنيتان نگاهداشت و او به سويداى دلها و سينهها آگاه است .
( 3 ) و در چشمانشان شما را اندك مىنماياند .
( 4 ) به ياد آريد هنگامى كه اندك بوديد و خداوند فزونيتان داد و بنگريد كه فرجام و پايان كار تبهكاران و مفسدين چگونه بود .