سُقُوا ماءً حَمِيماً فَقَطَّعَ
أَمْعاءَهُمْ ( 15 / محمد ) « 1 » .
قَطْعُ الثوبِ : از همان معنى است يعنى بريدن پارچه و جامه و همانست كه در آيه گفت :
فَالَّذِينَ كَفَرُوا قُطِّعَتْ
لَهُمْ ثِيابٌ مِنْ نارٍ ( 19 / حج ) « 2 » .
در عبارت - قَطْعُ الطريقِ - دو وجه گفته مىشود :
اول - مقصود از آن سير و سلوك است .
دوم - غصب كردن اموال رهگذران و راهزنى مسافران ، مثل آيه :
أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ وَ تَقْطَعُونَ
السَّبِيلَ ( 29 / عنكبوت ) « 3 » .
و اين آيه همان چيزى است كه در آيه :
الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
( 45 / اعراف ) به آن اشاره شده است و نيز در آيه :
فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ
( 24 / نمل ) .
و اين گونه عمل يعنى ممانعت از طريق حق « قَطْعُ الطريقِ » ناميده مىشود براى اينكه به بريدن و جدا كردن مردم از راه حق مىانجامد و لذا آن را همچون قطع طريق گفته است .
قَطْعُ الماءِ بالسّباحة : عبور كردن از آب با شناورى است .
هامش
( 1 ) دوزخيان را آنچنان آبى داغ مىنوشانند كه اعضاى درونيشان را پاره پاره كند .
( 2 ) براى كسانى كه كفر مىورزند و كافر پيشهاند جامههايى از آتش بريده مىشود .
( 3 ) اشاره به تبهكاريهاى قوم لوط در راهزنى و عمل شنيع نارواى غريزى آنهاست .