قَطْنِي : مرا بس است « 1 » . ( بدون تشديد حرف - ط - ) .
قطر
: القُطْرُ : جانب و كنار ، جمعش - أَقْطَار ، در آيات :
إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطارِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
( 33 / رحمن ) .
وَ لَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِمْ مِنْ أَقْطارِها
( 14 / احزاب ) .
قَطَرْتُهُ : او را به پهلو افكندم .
تَقَطَّرَ : به پهلو افتاد و زمين خورد . و از اين معنى است عبارت :
قَطَرَ المطرُ : يعنى باران ، قطره قطره فرو ريخت و لذا باران - قَطْر - ناميده شده .
تَقَاطَرَ القومُ : آن مردم مثل دانههاى باران به ترتيب و پشت سر هم آمدند .
هامش
( 1 ) تقطيط - كه از واژه - قط است يعنى بريدن . قطّاط : چوببر و خرّاط .
قطط : موى مجعد و پيچيده . قط : هرگز ، مثل : ما رايته قط و قط - يعنى مدتى است كه او را نديدهام ، كه مربوط به زمان ماضى است . قط - بدون تشديد ، چنان كه در متن آمده يعنى كافى و بسنده بيع القطوط : كتاب فروختن . ازهرى مىگويد : قطوط جمع - قط - يعنى كتاب و - قط : جوائز و ارزاقى است كه در صحيفه يا دفتر ثبت شده است كه فقها فروختن آنها را قبل از اينكه تحصيل شود و بدست آيد جائز نميدانند .
قِطْقِط : بارانهاى ريز يا برف ريز .
( تهذيب اللغه - لسان العرب 7 / 383 ) .