سَنُقْرِئُكَ
فَلا تَنْسى ( 6 / اعلى ) « 1 » .
تَقَرَّأْتُ : فهماندم .
قَارَأْتُهُ : با هم مذاكره كرديم و درسش گفتم [ و آن را مطالعه كردم ] .
قري
: القَرْيَةُ : اسمى است براى جايى كه مردم در آنجا مجتمع هستند و گرد آمدهاند و نيز جداگانه براى همه مردم ( اجتماع آنها ) هم به كار ميرود .
خداى تعالى مىگويد :
وَ سْئَلِ الْقَرْيَةَ
( 82 / يوسف ) ، بيشتر مفسرين در مورد اين آيه گفتهاند مقصود اهل قرية است و بعضى هم گفتهاند بلكه واژه قَرْيَة در آيه اخير خود مردم هستند و بر اين اساس است .
آيات :
وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً
( 112 / نحل ) .
وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِنْ قَرْيَتِكَ
( 13 / محمد ) .
وَ ما كانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرى
( 117 / هود ) در اين آيه .
قُرَى - اسمى است براى مدينه و شهر و همچنين در آيات :
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ مِنْ أَهْلِ الْقُرى
( 109 / يوسف ) .
رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْ هذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُها
( 75 / نساء ) .
« حكايت و روايت شده است كه بعضى از قضات ( داوران و مفتيان ) بر على بن حسين رضى اللّه عنهما وارد شدند ، به ايشان فرمود : به من بگوئيد كه علماى شما در مورد سخن خداى تعالى كه مىگويد :
هامش
( 1 ) قرآن را برايت مىخوانيم فراموش مكن .