قَرْنُ الشّمسِ : شعاع آفتاب .
قَرْنُ الشّيطانِ : همسان و پيرو شيطان ، تمام اين عبارات به شباهت همان قرن - در معنى شاخ است .
ذو القَرْنَيْنِ : معروف است .
سخن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به على عليه السّلام است كه فرمود :
« انّ لك بيتا فى الجنّة و إنّك لذو قَرْنَيْهَا » « 1 » .
هامش
( 1 ) على بن اسماعيل بن سيده ، پس از ذكر اين حديث مىنويسد : در تفسيرش گفته شده : ذو قرنى الجنه اى طرفيها يعنى دو سوى بهشت از آن تو است و نيز - ذو قرنى الامة : كه با ضمير ( ها ) يعنى - طرفيها - بيان شده چنان كه در سوره ص آيه 32 خداوند گفته است :حَتَّى تَوارَتْ بِالْحِجابِ- 32 / ص ) يعنى سليمان گفت با مشغول شدن به اسبان از ياد پروردگارم غافل شدم تا اينكه خورشيد به پرده غروب پوشيده شد ، پس همانطور كه پنهان شدن و غروب شدن با واژه حجاب كنايه از غروب خورشيد است در حديث نبوى هم عبارت - قرنيها - همان امت اسلامى است چنان كه مقصود از - صدر - نفس و جان است . ابو عبيدة مىگويد : من اين تفسير را برمىگزينم بخاطر حديثى كه از على عليه السّلام روايت شده كه فرمود : نام ذو القرنين كه در قرآن آمده براى آن است كه او امتش را به عبادت خداى دعوت كرد و سخن او را دو بار با روى گرداندن از آن رد كردند من هم در ميان شما همانگونه يعنى چون ذو القرنين هستم . سپس ابو عبيده مىگويد مقصود خود على عليه السّلام است زيرا مىگويد شما را به سوى حق دعوت ميكنم تا اينكه در دو نوبت به سرم صربتى زده مىشود كه باعث قتل من است ( المحكم 6 / 222 - تهذيب اللغه 9 / 86 ) .
قرون : منارهاى است مخروطى شكل كه بر سر چاه مىسازند و نيز چوبى كه دو طرف چرخ چاه را بر آن قرار ميدهند ( النوادر فى اللغه / ابو زيد انصارى 477 ) .