قَرَنٌ : ريسمان و طنابى است كه با آن چيزى بسته مىشود .
قَرَّنْتُهُ : براى زياد بستن و افزون شدن آن عمل به كار ميرود ، در آيه :
وَ آخَرِينَ مُقَرَّنِينَ
فِي الْأَصْفادِ ( 38 / ص ) ( به استوارى در زنجيرها بسته شدهاند ) .
فلانٌ قِرْنُ فلانٍ فى الولادة : او همزاد اوست .
قَرِينُهُ و قِرْنُهُ فى الجلادة فى القوّة و فى غيرها من الاحوال :
او در چالاكى و نيرومندى و حالات ديگر با او همسنگ و همطراز است ، در آيات :
إِنِّي كانَ لِي قَرِينٌ
( 51 / صافات ) « 1 » .
وَ قالَ قَرِينُهُ هذا ما لَدَيَّ
( 23 / ق ) .
اشاره به گواه و شهادت دهنده اوست ، و آيات :
قالَ قَرِينُهُ رَبَّنا ما أَطْغَيْتُهُ
( 27 / ق ) .
فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ
( 36 / زخرف ) .
جمع قرين - قُرَنَاءُ - است يعنى ياران و دوستان نزديك ، در آيه :
وَ قَيَّضْنا لَهُمْ قُرَناءَ
( 25 / فصلت ) « 2 » .
قَرْنٌ : مردمى كه در يك روز كار زندگى مىكنند و اهل يك زمان هستند ،
هامش
( 1 ) مرا همسر و قرينى بود كه در دنيا كوشش داشت مرا به ناباورى به اين سرنوشت بكشاند و بر شك بيندازد .
( 2 ) و براى آنان يارانى و همدمانى گماشتيم و برانگيختيم .