لِيَقْتَرِفُوا
ما هُمْ مُقْتَرِفُونَ ( 113 / انعام ) « 1 » .
وَ أَمْوالٌ اقْتَرَفْتُمُوها
( 24 / توبه ) « 2 » .
اقْتِرَاف : در زشتيها و كار بد بيشتر به كار ميرود و لذا مىگويند :
الاعتراف يزيل الاقْتِرَافَ : پذيرفتن و اقرار به گناه زشتى آن را زايل مىكند ( بزهكار مىفهمد كه بد كرده ) .
قَرَفْتُ فلاناً بكذا : وقتى است كه او را عيبجويى كنى و مذمتش نمائى و لذا آيه :
وَ لِيَقْتَرِفُوا ما هُمْ مُقْتَرِفُونَ
: ( 113 / انعام ) به معنى اقرار كردن
هامش
( 1 ) تا آنچه را كه بايد كسب كنند بدست آرند . اشاره به سخنان پر زرق و برق و فريبنده شياطين پيدا و ناپيدا در ميان انسانهاست كه در سنگر دشمنى با پيامبران قرار دارند و مردم را با كلمات ظاهر فريب و عوام پسند مىفريبند .
( 2 ) و اموالى كه بدست آوردهايد ، آيه فوق و دو آيه قبل از آن در جهاد در راه خداست كه دو گروه رستگار يا سعادتمند و فاسقين را معرفى مىكند ميگويد :
كسانى كه ايمان دارند و براى جهاد در راه خداى كوچ ميكنند و با اموال و جانهاشان ايثار ميكنند و از آنها ميگذرند مقامشان در پيشگاه خداوند عظيمتر و شكوهمندتر است و اين چنين رزمندگان و جانبازانى رستگار و سعادتمندند پروردگارشان به رحمت بىپايان خويش بشارتشان ميدهد و مقام رضا و خشنودى او و همچنين بهشتهاى جاودانه نصيبشان است ، در مقابل اينان كسانى كه به پدران فرزندان ، برادران ، همسران و خويشان و اموال و تجارت و خانههاى عالى خود دلبستهاند و دلخوشند ميگويد اگر آنها را بيش از خدا و رسول و جهاد در راه او دوست ميداريد منتظر باشيد تا قضاى حتمى خداى يعنى از دست دادن تمام آن دلبستگىها سر رسد آنگاه خواهيد دانست كه بىبهره هستيد و خداوند فاسقين و بدكاران را هدايت نميكند .