2 - در نزديكى زمانى .
3 - در نسبت داشتن و خويشاوندى .
4 - در معنى بهرهمندى .
5 - در پاس و حرمت داشتن از سوى خدا .
6 - در معنى قدرت .
اول - در مورد معنى اول يعنى قرب و نزديكى مكانى ، در آيات :
وَ لا تَقْرَبا
هذِهِ الشَّجَرَةَ ( 35 / بقره ) .
وَ لا تَقْرَبُوا
مالَ الْيَتِيمِ ( 152 / انعام ) .
وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ
( 222 / بقره ) .
در آيه اخير كنايه از همبسترى و نزديكى با همسران است مثل آيات :
فَلا يَقْرَبُوا
الْمَسْجِدَ الْحَرامَ ( 28 / توبه ) .
فَقَرَّبَهُ
إِلَيْهِمْ ( 27 / ذاريات ) « 1 » .
دوم - در معنى دوم يعنى قرب و نزديكى زمانى ، مثل آيات :
اقْتَرَبَ
لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ ( 1 / انبياء ) .
وَ إِنْ أَدْرِي أَ قَرِيبٌ
أَمْ بَعِيدٌ ما تُوعَدُونَ ( 109 / انبياء ) « 2 » .
هامش
( 1 ) اشاره به اين استكه حضرت ابراهيم عليه السّلام گوشت بريان شده را به مهمانانش كه دو فرشته بودند نزديك كرده و گفت آيا نمىخوريد .
( 2 ) سخن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است كه خداوند به او مىگويد :
بگو حق اينستكه به من وحى ميرسد به اينكه خداى من خدايى يگانه و يكتا است آيا مسلمان ميشويد و مىپذيريد ؟ اى پيامبر اگر از حق ، روى گرداندند بگو .