خداى تعالى گفت :
جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ قَراراً
( 64 / غافر ) .
أَمَّنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَراراً
( 61 / نمل ) .
يعنى زمين را جاى استقرار و آرامش شما قرار داد .
و در صفت بهشت ، گفت :
ذاتِ قَرارٍ
وَ مَعِينٍ ( 50 / مؤمنون ) « 1 » و در صفت دوزخ گفت :
فَبِئْسَ الْقَرارُ
( 60 / ص ) « 2 » و در آيه :
اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ ما لَها مِنْ قَرارٍ
( 26 / ابراهيم ) يعنى ثباتى برايش نيست « 3 » .
شاعر گويد :
و لا قَرَارَ على زأر من الأسد
[ بر غرشى كه از شير برمىآيد آسايشى نخواهد بود . ] قرار در اين شعر يعنى امنيت و آرامش .
يوم القَرِّ : روزى است بعد از روز عيد قربان ، براى اينكه مردم در - منى - ساكن ميشوند .
اسْتَقَرَ فلانٌ : وقتى است كه كسى قصد سكونت كند كه استقرار در - معنى - قر است مثل - استجاب و اجاب [ پاسخ داد . ]
هامش
( 1 ) در جايگاهى آرامش بخش كه آبى گوارا و روان دارد .
( 2 ) چه بد جايگاهى است ! .
( 3 ) اشاره به سخن زشت و خبيث است كه تشبيهى است براى هر چيز پليد و آلوده : مىگويد : مثل آن همچون درختى است كم ريشه و خبيث كه اصلى در خاك ندارد و ريشهاش سطحى است كه در اثر بىثباتى با بادى از پاى درمىآيد .