يعنى از راحتى و آسايشى كه به او باز گردد .
و گفته شده يعنى - ما لها من رجوع الى الدّنيا : ديگر بازگشتى به دنيا براى او نيست .
ابو عبيده مىگويد : و كسى كه
مِنْ فَواقٍ
( 15 / ص ) را با ضمه حرف ( ف ) بخواند - از - فواق الناقة - يعنى مدت ميان دو دوشيدن است .
و نيز گفته شده - فُوَاق و فَوَاق ( با ضمه و فتحه حرف ف ) هر دو به يك معنى است مثل جمام و جمام [ يعنى 1 - آسايش ، 2 - سرريزى اضافه بر ظرف و پيمانه 3 - سوارى اسب و ستور ] .
اسْتَفِقْ ناقتَكَ : شترت را رها كن و بگذار تا شير در پستانش جمع شود .
فَوِّقْ فصيلَكَ : نوزادت را ساعت به ساعت بنوشان .
ظلّ يَتَفَوَّقُ المخضَ : نوبت به نوبت نوزاد را شير ميدهد ، شاعر گويد :
حتى اذا فِيقَةٌ فى ضرعها اجتمعت .
[ تا زمانى كه در پستانش كم كم و پى در پى شير جمع شود ] .
فيل
: الفِيلُ : حيوانى است معروف ، جمعش - فِيَلَةٌ و فُيُولٌ .
هامش
ولى شيخ طريحى مىنويسد : اگر - فوق - با فتحه حرف ( ف ) خوانده شود صيحه اول قيامت است كه همه بيهوش ميشوند پس از به هوش آمدن ديگر به دنيا باز نمىگردند و بازگشتى نيست . و اگر با ضمه حرف ( ف ) قرائت شود يعنى براى آنها راحتى و افاقهاى پس از صيحه اول نخواهد بود .
فائق : هر چيز نيكو و خالصى از هر نوع . افاق الرجل : فقير شد ، و در حديثى از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آمده است كه : « العيادة قدر فواق الناقه » يعنى عيادت بيمار به اندازه فاصله دو نوبت شير دوشيدن است . ( مجمع البحرين 5 / 230 - معانى القران 2 / . . ) .