فعل
: الفِعْلُ : تأثير از سوى اثر كننده ، فِعْل ، لفظى است عام چه براى كار نيك يا
هامش
ما مىآورد كه كتابهاى يهود در باره سليمان عليه السّلام نقل كردهاند » .
( تمدن اسلام و عرب / گوستاولوبون 11 ) و اما شخصيت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از كتاب محمد بن سعد كاتب واقدى و ابن واضح يعقوبى در تاريخ چنين است ميگويند : « به هر كه ميرسيد ابتداءا سلام ميكرد و هر گاه كسى دست او را مىگرفت دست خويش را نمىكشيد تا آن شخص خود دستش را رها كند .
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هرگز به زشتى سخن نمىگفت ، همسرش مىگويد همين كه ماه رمضان ميشد به همه نيازمندان بخشش ميكرد و مىگفت : پايدارترين مردم كسى است كه بيشتر زحمت ديگران را بپذيرد . و هر گاه يكى از يارانش او را ملاقات ميكرد برايش بلند ميشد ، نامتعادل غذا نمىخورد بلكه درست و كامل مىنشست و غذا مىخورد و مىگفت : « آكل كما يأكل العبد و اجلس كما يجلس للعبد » من همانند بندگان و بردگان غذا مىخورم و مىنشينم .
هر گاه براى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هديهاى مىآوردند اصحاب صفّه ( ياران مستضعف پيامبر كه خانه و سرمايهاى نداشتند ) را براى استفاده از آن هديه و خوراك دعوت مىكرد .
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در منزلش اوقاتش را سه قسمت ميكرد يك قسمت براى خداى ، يك قسمت براى خانوادهاش و يك قسمت براى خودش و بعدا همان قسمت اوقات خودش را بين خود و مردم قرار ميداد و چيزى از آنها پوشيده نمىداشت .
از سيرت نيكوى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اين بود كه جزء امت بود و با ايثار اهل فضل به اندازه فضيلتشان در دين برخورد مينمود به افرادى كه نيازى و كسانى كه دو نياز و يا نيازهاى متعدد داشتند رسيدگى ميكرد . و براى اصلاح حالشان به آنها مىپرداخت .