يعنى : غذاهاشان مباح است گويى كه در فضاى بازى گسترده شده و هر كه بخواهد به آن ميرسد .
فَطر
: اصل فَطْر شكاف طولى است يعنى چيزى را از درازا بريدن ، افعالش :
فَطَرَ فلانٌ كذا فَطْراً و أَفْطَرَ هو فُطُوراً و انْفَطَرَ انْفِطَاراً است :
آن را شكافت و دو نيمه شد .
در آيه :
هَلْ تَرى مِنْ فُطُورٍ
( 3 / ملك ) « 1 » يعنى آيا در آسمانها شكافى و اختلالى مىيابى .
معنى واژه - فَطْر - يعنى فاصله و شكاف يا عيب و اختلال كه گاهى بر طريق فساد است و گاهى بر طريق صلاح ، در آيه گفت :
السَّماءُ مُنْفَطِرٌ
بِهِ كانَ وَعْدُهُ مَفْعُولًا ( 18 / مزمل ) .
فَطَرْتُ الشاةَ : با دو انگشت گوسپند را دوشيدم :
فَطَرْتُ العجينَ : در وقتى است كه آرد را با آب مخلوط كرده و همان
هامش
( 1 ) اين آيه مربوط به پيوستگى و عدم فاصله و شكاف در وجود آسمانهاست مىگويد او خدائى است كه هفت آسمان را آفريد و در آفرينش خداى رحمن تفاوتى نمىبينى يعنى بر نظامى واحد و بامر خداى يگانه آفريده شده است سپس باز هم بنگر آيا فاصله و شكافى در آنها مىبينى ، اين آيه نيز اشارهاى بسيار دقيق و علمى است كه شايد صدها قرن ديگر بشر بتواند آن را اثبات كند يعنى زمانى كه به همه آسمانها راه يابد ، آنگاه است كه در همه جهان پيوستگى و يگانگى خواهد ديد و در سراسر پهنه گيتى خلأ و شكافى يا جدايى و فاصلهاى نخواهد ديد بلكه گيتى را با نيرويى شگفتانگيز ، بهم پيوسته مىبيند .