[ 33 ] گفتار در ذكر فضايل و كمالات مولانا صبحى كه نور صبح فضيلت از جبين او مىتافت و مجلس افاضل از فضايل او زيب و زينت مىيافت
در تاريخ سنه ثلاث « * » و ثلاثين و تسعمايه « 1 » بود كه عالىحضرت ، معالى منقبت ، سلطان الاعظم ، مالك ملوك العرب و العجم ، مظهر انوار السلطنه ، ظل اللّه ، ياوى إليه كلّ مظلوم الّذى عنوان معدلته بكريمة
إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ
« 2 » موسوم السلطان بن السلطان ، مظفر الدين سلطان محمد بهادر خان خلد ملكه از ييلاق بلدىپرك « 3 » متوجه به دار السلطنهء تاشكند شده در نواحى شرابخانه جمعى كثير از شعرا و فضلا در ركاب همايون همراه بودند ؛ چنان كه داب آن حضرت بود ابيات شيرين و حكايات رنگين مذكور مىگرديد . شخصى بدين بيت مترنم شد « 4 » كه :
بود در دعوى ابرويت مه نوتيز و تند * ديد چون خورشيد رويت كرد خود را گرد و غند
هامش
( 1 ) -T: توقوزيوز اوتوز اوچ
( 2 ) - قرآن ، سورهء 16 آيهء 90
( 3 ) -A: ترك ؛B 2 , P: بدون نقطه ؛T: بلائى بركه
( 4 ) -A: گرديد
( * ) س 6 : ثلاثه