تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اكبرنامه ( تاريخ گوركانيان هند ) ( فارسي ) — صفحة 97

مساهمون:

ص٩٧
سراى غم‌پيراى در تواريخ حكايتى بديع آورده‌اند كه خردمندان در قبول آن مىايستند . و به روايتى در آن وقت هشتصد و شصت و پنج‌ساله ، و به قولى چهارصد و پنج‌ساله ، و نزد گروهى سيصد و شصت و پنج‌ساله بود .

متوشلخ

متوشلخ بن اخنوخ . او را فرزند بسيار بود ، چنان كه بدشوارى به شمار مىآمد . بعد از پدر بزرگوار بزرگ قوم شد و خلايق را به يزدان‌پرستى دعوت كرد . چون عمر او به نهصد رسيد او را پسرى آمد لمك نام كرد و بعد از دويست و نود سال ديگر بزيست ( 14 ) .

لمك

[ 57 ] لمك در علوّ مرتبت و سموّ منقبت يگانهء عهد بود . بعد از پدر مسند سرورى به دو ثبات يافت . مدّت زندگانى او هفتصد و هشتاد سال بود . و گروهى او را لمكان و لامك و لامخ نيز گويند .

نوح

نوح بن لمك بعد از وفات آدم به صد و بيست و شش سال به طالع اسد متولّد شد . او ممهّد رسوم عبادت و مشيّد اساس دادارپرستى گشت . و قضبّهء دعوت خلايق بر خداپرستى و نافرمانبردارى قوم او و سنوح طوفان و غير آن مشهور است . ارباب تواريخ سه طوفان نشان داده‌اند : اوّل طوفانى كه پيش از اين آدم مشهور به ظهور آمده بود ، چنانچه علّامه شهرزورى مىگويد : آدم در دور اوّل بود بعد از خرابى عالم به طوفان اوّل ؛ و طوفان دوّم در زمان نوح بود كه آغاز آن در كوفه شد از تنورسراى نوح ، و تا شش ماه بود و هشتاد كس در كشتى بودند . و
اكبرنامه ( تاريخ گوركانيان هند ) ( فارسي ) — صفحة 97 | ابو الفضل مبارك / غلام رضا طباطبايى مجد