سرانجام گيتى بشيب آردش * بدست بد خويش بسپاردش
« ان اللّه يمهل و لا يهمل ،
وَ اللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقامٍ
« 1 »
»
على الجمله ، اين معتقدترين بندگان خدا ، منصور بن محمد مظفر ، برادرزادهء مرحوم شاه شجاع رحمه اللّه ، از اضطراب اين طايفه جان را وداع كنان ، بتقصير خود اعتراف مىآورد و از درياى رحمت ، اغتراف مىنمايد و اميد بشارت
« فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ . . .
عَلَى الْقاعِدِينَ دَرَجَةً
« 2 »
»
جزم كرده و با آن پادشاه يكدل و يك جهت شده و سر به راه ارادتش باز نهاده و كمر اخلاص بميان جان بسته ، تيغ بر دفع دشمنان دين و اخوان شياطين كشيده و از آسايش و آرامش در گذشته و عيش و رود را درود فرستاده و بآرام و قرار ، قرار و آرام نگرفته و از راح و ريحان كناره كشيده ، راحت روح از قدوس و سبوح درخواسته و از سر خود و مغفر دور نكرده و از تاج و افسر ترك زيور نموده و از حرير و پرنيان ، تن ناز پرورده را بزره و خفتان معتاد ساخته ، و در پنجه بجاى جام و ساغر ، مدام گرز و خنجر گرفته و ران و پاى را از نرمى سمور و راحت سنجاب به زحمت زين و كوفت ركاب خرسند گردانيده .
يا بر مراد بر سر گردون نهيم پاى * يا مردوار در ره همت نهيم سر « 3 »
« إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ، عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ عَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ
« 4 »
. »
هامش
( 1 ) - سورهء آل عمران 3
( 2 ) - سورهء نساء 97
( 3 ) - بيتى است از قطعهء منسوب به خواجه يحيى كراوى سربدارى در جواب قطعهاى كه طغا تيمور خان به دو فرستاده و تقاضاى اظهار « ايلى » نموده بود و ما اينجا بنقل هر دو قطعه مبادرت مىورزيم :
« نوبتى پادشاه ( طغا تيمور خان ) اين قطعه در مكتوبى كه فرستاد ممزوج گردانيد :گردن بنه جفاى زمان را و سر مكش * كارى بزرگ را نتوان داشت مختصرسيمرغ وار چون نتوان كرد قصد قاف * چون صعوه خرد باش و فرو ريز بال و پربيرون كن از دماغ خيال محال را * تا در سر سرت نشود صد هزار سرخواجه ( يحيى كراوى ) فرمود تا در جواب پادشاه اين قطعه نوشته فرستادند :گردن چرا نهيم جفاى زمانه را * راضى چرا شويم بهر كار مختصردريا و كوه را بگذاريم و بگذريم * سيمرغ وار زير پر آريم خشك و تريا بر مراد بر سر گردون نهيم پاى * يا مرد وار بر سر همت كنيم سر »روضة الصفا
( 4 ) - سورهء يوسف 67