است بر ضمير منير پوشيده نيست كه ما را بتأييد حضرت آفريدگار جل جلاله چندان اعتماد و استظهار است كه بامثال اين جزويات بلكه بانواع كليات ضعف و فتور و عجز و قصور [ را ] بر خاطر عاطر ماه مجال خطور نيست و اگر بىوقوف و ارادهء ايشان است ، مناسب آن است كه هر يك از مرتكبان اين افعال را چنان كه مقتضى عدالت و انصاف باشد بجزاى لايق و سزاى موافق منزجر گردانند و الا هر گاه ايشان ملاحظهء عهود و مواثيق ننمايند و بعنايت حضرت پروردگار دفع مكاره و رفع مضار بر رأى صوابنماى دولت ما بس آسان است كه اگر كسى باندفاع ظالمى و ارتفاع ناملائمى كه ارتكاب آن بر ذمت همت دين و دولت و اسباب ملك و ملت از قبيل لوازم است شروع نمايد ، بنابر رعايت حفظ آمال مسلمانان و حمايت اهل و عيال ايشان كه از جملهء واجبات است معذور فرمايند .
بزيادتى اطناب ارتكاب نمىرود . عهد و امان دولت و دور زمان مكنت آن حضرت از وصمت نقص و زوال و تهمت و هم محفوظ و محروس باد ! و اللّه اعلم « 1 »
هامش
( 1 ) - مجموعهء منشآت حيدر ايواغلى