ايشان مقرر بوده و اكنون بنابر عصيانى كه از ملك عبد الله در مراجعت رستم ميرزا و موافقت والى توران وقوع يافته بود و به حاكم فراه در باب قتل او فرستاده بودند و حاكم فراه بعد از كشتن مشار اليه آن محل را متصرف شده بود ، آن محال را به تيول و سيورغال ابدى محمد مؤمن شفقت فرمودند .
و چون نواب اعلى از راهدار المرز عزيمت مشهد مقدسه داشتند ، بنده را تكليف نمودند چون مدتى بود كه خبرى از مردم خود نداشت و خاطر فاتر نگران بود ، رخصت رفتن مشهد از راه قزوين حاصل نمود و به تعجيل به راه افتاد و نواب مير على منزل خواجه خوشنام را مضرب خيام فرمودند .
در آن منزل عرضهء امير الامرائى حسين خان مىرسد كه اگر محل تيولى جهت ملك شاه حسين مقرر خواهد شد التماس آنكه در حوالى هرات مقرر شود كه در خراسان به خدمات شاهى قيام داشته باشد كه در اين سرحد به وجود او اثر كلى مترتب است . بنابراين حكم تيول محال مشهد به تعويق افتاد و در جواب عرضهء حسين خان قلمى فرمودند كه چون خراسان در فصل بهار محل نزول موكب همايون مىشود ، هرمحل صلاح باشد تيول ملك شاه حسين مقرر مىشود و حكم تيول فراه نوشته شد ، در همان مجلس به مهر مهر آثار مىرسد و با خلعت ، تسليم عاليجاه مستوفى الممالك ميرزا قوام الدين نمودند كه در قزوين به بنده رساند . چون از تبريز بيرون آمد بعد از چند روز اتفاق دار السلطنهء قزوين واقع شد و چند روز آنجا توقف نموده ، روزى كه ارادهء بيرون رفتن داشت حضرت ميرزا قوام الدين محمدا تشريف آوردند و خلع شاهى و حكم استمالت با منشور محال املاك ملوك فراه رسانيدند و نويد محل تيول عليحده در محال خراسان دادند . از آنجا به مشهد مقدس آمده و شش ماه به زيارت امام همام در آن مقام فيض فرجام اشتغال داشت و امير الامرا حسين خان كس فرستاده بنده را به هرات برد و هشت ماه ديگر در آن مقام فيض فرجام اشتغال داشت و به نزهت و نظافت و طراوت باغات هرات و سير آن مقام جنت سمات تسلى خاطر مىداد . در آن ايام اثرى از آمدن اردوى معلى
احياء الملوك ( تاريخ سيستان تا عصر صفوى ) ( فارسى ) — صفحة 499
مساهمون: شاه حسين بن غياث الدين محمد
ص٤٩٩