گمان آمدن و عبور مخالفان نداشتند ، بلكه از راه معهود نيز گمان آمدن هيچكس نداشتند ، چرا كه قبل از آن به چند سال ، شاه سكندر شأن با صد هزار كس از امراى عراق به محاصرهء هرات آمد . ملك الملوك از راشكك به محلى ديگر و محكمهء مجدد از آنجا نقل و حركت نكرد و آمدن آن لشكر را مثل آمدن قزلباش تصور مىكردند كه هرگاه حركت كنند خود را به محكمهء مىتوان كشيد . بعد از اين قيلوقال ، شاهم قورچى حكم بقتل امير علم خزيمه نمود . آن شيرمرد را به درجه شهادت رسانيد و بعد از معاودت آن جماعت باز به حوالى قلعهء طبسين دو سه هزار اسب ايشان از تشنگى مرده بود و هزار نفر آدم نيز ضايع شده بود . ديگر از آن مقام قدرت آمدن سيستان [ 115 ش ] نداشتند و مىگفتند « حالا مردم خبردار شدهاند . » از آنجا به همان راه قاين متوجه هرات شدند و حقيقت حال آن جماعت و ولايت را به عرض خاقان توران رسانيدند . و نقيب سابق با سيدى اقبال ، سيصد سر از لشكر اوزبك جدا كرده ، به خدمت ملك الملوك آوردند و به انعامات مشرف گرديدند .
بعد از آن ملك الملوك پيرامن راشكك را خندق عميق كشيدن گرفت و به امير حاجى محمد و امير قاسم حكم فرمود كه مردم خود جمع فرموده همه روزه از سر راه آگاه باشند و جاسوسان به اطراف فرستادند و بعد اليوم از طرف اوزبك متوهم بودند . و در سنهء سبع و تسعين و تسعمايه آب بردى واقع شد كه از كنار راشكك تا شهر كهنه آب يكسان بود و هرچند سعى كردند آخر آب زيادتى كرده ، حصار و منزل ملوك و ملك الملوك را آب برده ، چند روز بر سر ريگ غربى راشكك به پشتههاى بلند خيمه زدند و باوجود اين برهمزدگى و بىثباتى مدار بر جشن و صحبت بود . مغنيان و خوشآوازان سبب گرمى صحبت بودند . بعد از چند روز تخفيف آب ، منزل نقيب حسين احمد كه بتازه ساخته بودند مسكن آن هماى اوج سعادت گرديد و خانهء نقيب قاسم و خانهء نقيب بهرام شاهى را به جهت ملك محمودى و بنده خالى نمودند و خانهء سامى كه قريب به اين منزل و منزل نقيب حسين بود جهت ملك محمد
احياء الملوك ( تاريخ سيستان تا عصر صفوى ) ( فارسى ) — صفحة 268
مساهمون: شاه حسين بن غياث الدين محمد
ص٢٦٨