در كلكته بود و تصدى امر با سرهنگ ولز كه در سال 1891 مدير كل شد كه ادارهء قسمت ايران چنين اقدامى را كاملا ايجاب مىكرد . هنگامى كه تقريبا سى سال پيش عدهاى از مأموران ابتدا به ايران آمدند تا خط را آماده و اداره كنند افسران قسمت مهندسان سلطنتى را بواسطهء صلاحيتى كه داشتند به اين كار گماشتند ، ولى عدهء كمى از ايشان هنوز در اين كارند و باآنكه دستگاه بطور كلى زير نظر نظاميان است اكثر اعضا از افراد غيرنظامىاند . نفرات فعلى رؤسا و ناظران و افراد وابسته حرفهء طبى و بازرسان خط و علامتچى ( سيمبان ) ها مشتمل به چهار دسته در سال 1890 جمعا چهل و چهار نفر بودند .
در حين مسافرت در ايران خوشآيندترين پيشآمد ورود به خانهء اين نفرات است كه در فواصل شصت ميل يا بيشتر در سراسر راه واقع شده است و مأمور انگليسى در اين مراكز بين راه نهايت مهماننوازى را مبذول ميدارد و بر سبيل قاعده اطلاعات فراوانى راجع به حوزهء كار خود كه ديرزمانى در آنجا زيسته است داراست .
اين جانب خاطرات بسيار خوشى از پذيرائى ايشان خاصه در جلسات مصاحبهء شبانه و تأمين وسايل آسايش خويش دارم كه متأسفانه بعضى مسافران از مهماننوازى اين حضرات بيش از اندازه قصد استفاده نمودهاند . ميزان كار آنها را هم از مقدار پيامهائى كه نقل و انتقال دادهاند مىتوان استنباط كرد ، حد متوسط روزانه 320 تلگرام به هندوستان و معكوسا فرستاده مىشود كه در موقع اختلال كار خط درياى احمر تعداد آن به 1200 پيام در سال 1888 افزايش يافت ، ضمنا ارقام ذيل جالبتوجه است :
8 - 1887 تلگرامهاى دولتى 3615 ، تلگرامهاى پرداخته 71894 ، كلمات تلگرام 1184799
9 - 1888 تلگرامهاى دولتى 5722 ، تلگرامهاى پرداخته 102707 ، كلمات تلگرام 1565481 .
ايران وقضيهء ايران ( فارسي ) — صفحة 730
مساهمون: جورج ناتانيل كرزن
ص٧٣٠